"Yeryüzünün hiçbir olayı ne acıtır beni bundan böyle ne de kanatır. Bedenim dünya toprağında olsa da ruhum gök katlarındadır. Gördüğünüz gölgemdir, aynaya düşmüş yansımalar gibiyim aranızda. Bunun için sizin ateşiniz yakmaz beni,kılıçlarınız kesmez,canım sonsuzluğu tecrübe etmiştir,bitmez. Ne isterseniz yapabilirsiniz bana. Aksa da kan benim değildir, yansa da ten benden değildir. Taşın kanatması,etin yarılması var,acıyı inkâr etmem. Çığlık da atarım biraz sonra ;gözümden yaş,bedenimden ter,yaramdan kan da akar besbelli. Ama yananın bedenim olduğunu bilirim. Ruhuma kimse dokunamaz. Onun için beni öldüremezsin. Ölmem çünkü zaten hiç doğmamışım. Çok istiyorsan söyleyeyim,doğmayı becermişim ölmeyi mi beceremeyeceğim? Herkes öldü ,bir ben mi ölemeyeceğim?