Raskoln
@Raskoln_
Yağlı koltukların semiz uşakları
Kendime gelince ben kim oluyorum
cevherim neyse nereden geliyor
nereden nereye ne mi
duvarların fayans çinko benzerleri
kendime gelince
gözlerini cihan gözlerini
ellerini kollarını parmaklarını
göğsüme göğsüme tam yüzüme
uzatan eşya beyleri
çanak çömlek
varlığına vardığım hücre gece
her yandan karanlıklar biçilir
dikilir üstümüze
Reklam
Sevinçle kaçın kurtulun ölümlerinizle. Yalnızlıkla ben kaldım, sevindiniz işte alın koşturun. Aha size son atım
Saçlarının seyriyle seni
yolları aşklara davul çalıp çağrılmış yalnızlarla dolduran akrepleridir duygunun.
Sayfa 22
Reklam