Yüz sene sonra bugünkü dünyadan
Bir tek insan kalmadığı gün
Sicilya sahillerinde yaşayan balıkçı
Bir yaz sabahı ağlarını atarken denize
Her zamankinden daha geniş gökyüzüne bakıp
Benden bir mısra mırıldanacak şarkı halinde.
Bu dünyadan Mehmet Ali isminde bir şairin
Gelip geçtiğini bilmeksizin..
Bu güzel düşüncenin
Olmayacağından eminim
Fakat nedense bu iş
Benim pek tuhafıma gidiyor.
Mehmet Ali Sel adıyla, Ankara, Ağustos 1937
(Gençlik, 19.5.1938)
Montör Sabri ile
Daima geceleyin,
Daima sokakta
Ve daima sarhoş konuşuyoruz.
O, her seferinde
"Eve geç kaldım" diyor.
Ve her seferinde
Kolunda iki okka ekmek.
Mehmet Ali Sel adıyla, Kasım 1937
(Varlık, 15.1.1938)
6.1.38, Ankara, Saat 10
Bir aydan beri iş arıyorum, meteliksiz..
Ne üstte var, ne başta.
Onu sevmeseydim
Belki de beklemezdim
İnsanlar için öleceğim günü.
(Varlık, 15.1.1938)
12.12.37, Ankara, Saat 14.30
Şu anda dışarda yağmur yağıyor
Ve bulutlar geçiyor aynadan
Ve bugünlerde Melih'le ben
Aynı kızı seviyoruz.
(Varlık, 15.1.1938)
10.12.37, Ankara, Saat 21
Kış, kıyamet..
Macar Lokantası'nda yazıyorum
İlk mektubumu.
Oktaycığım
Bu gece sana
Bütün sarhoşların selâmı var.
(Varlık, 15.1.1938)