Meyra’yı okumak benim kaderimdi; gittiğim devasa kütüphanelerde karşıma çıkan, çektiğim kitaplık fotoğraflarına ansızın konuk olan bir kitaptı. Henüz küçük bir çocukken bir büyüğümün elinde görüp 'Ben de okumak istiyorum!' diye heyecanla atıldığımda, 'Zamanı var Ravza,' demişti; çok haklıymış... Lisedeyken okumayı denemiştim fakat kalbim dayanamamıştı ama hep aklımdaydı. Seni hep güzel hatırlayacağım canım Meyra'm.
Tahir Sami Bey'in yakınıymış gibi hissettim, beni fethetti desem yeri.
Tozlu sayfaların arasında gezdim, onun kitaba olan bakışı, tarihe kıymet vermesi benim için yeterli bir sebep.