Dünya çok kötü bir yerdi artık,
Tüm ırklar kendini düşünedursun.
Çiçekler inadına açıp,tomurcuklar inadına patlıyordu.
Oysa gün açarken boynunu güneşe çeviren ayçiçekleri ya da yağmur yağınca içine kapanan küstüm çiçekleri hatrına dönüyordu dünya ,
kendi ekseninde ve güneşin etrafında…
Gün gelecek kötülük kazanacak ama başka bir yerden yeniden başlayacak hayat.
Bilinmez ki bilinmezlik…