Raydodu

Raydodu
@Raydodu
Umut; bu dünyada zaman geçirmeye çalışan ve kendi anlamını arayan insanların en büyük yakıtı…
Toporov'dan başlayarak, nezaretlerde masa başında oturan temiz pak, nazik, ufak memurlara varıncaya kadar bütün memurlar, yönetimin bozukluğu yüzünden suçsuz insanlara boş yere acı çektirilmesine üzülmüyor, yalnızca kendileri için tehlikeli saydıkları kimseleri yok etmeye bakıyorlardı.
Sayfa 366·Kitabı okuyor
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
“Kendine güveni asıl durumun böyle olduğunu düşündüğü için değil, şundan ileri geliyordu: Gerçek durumun tahminlerine uygun olamayışı, onu rahat hayatının son günlerini huzur içinde yaşayan saygıdeğer bir kahraman konumundan uzaklaştıracak, ömrü boyunca vicdanını satmış ve bu ihtiyar yaşıyla da satmaya devam eden bir alçak olduğunu kabul etmek zorunda bırakacaktı.”
Sayfa 332·Kitabı okuyor
"İyi ya işte. Mesele sevdiğiniz kitapları hayatınızın kırılma anlarında yeniden okumaktır.Kitapların canlı olduklarını, nefes aldıklarını, tıpkı insanlar gibi yaşlanıp huy değiştirdiklerini o zaman anlarsınız.”
İnsanın bir yeri incinince, inadına hep o yerini çarpıp vurduğunu sanır. Oysa aslında zedelenen yerimiz daha çok acıdığı için bize öyle gelir.
“Şu noktada yanılıyorsunuz: Biz savcıları, hatta genel olarak bütün adliyecileri, özgür düşünceli insanlar saymaya alıştık. Gerçi bir zamanlar böyleydiler, ama şimdi durum bambaşka. Şimdi bunlar sadece ayın yirmisini düşünen memurlardır, o kadar. Aylıklarını alır, bu paranın karşılayamayacağı bir sürü gereksinimleri olduğunu söylerler, bütün bildikleri bu. Kimi isterlerse suçlar, mahkemeye verir, hüküm giydirirler.”