…gençleri sorgularken, insan doğası hakkında ne çok şey öğrendiğini arkadaşlarına itiraf etmişti. “Mutlu bir çocukluğa sahip olan insanların,” demişti, “genellikle çözülmesi zordur.”
Mağdurun ümitsizliği, üzüntüsü ve öfkesi kabul görmeden önce ihanet eden kişi suçu kabulü yüzünden övülmemeliydi. Bu kabulün yokluğunda pişmanlık yere bir taş gibi düşerdi. Doğanın kanunu bu, diyordu, içimize işlemiş, bu sırayla yapılması gerekir.