Onun acısını yok edemeyeceğini ama ancak paylaşabileceğini, kendisini bir canavar gibi değil de, kusursuz olmayan bir dünyada varolmaya çalışan ve herkes gibi kusurları olan bir insan gibi hissetmesini sağlayabileceğini biliyordu.
İster “verilmiş” ister “kazanılmış” olduğu düşünülsün, “sorgulayabilmek” insanlar açısından eşsiz bir nimettir. Söz gelimi bir şempanzeye muz verildiği zaman, “niye diğer şempanzeye muz verilmediğini” sorgulamaz. Bir kayın ağacı, üzerine düşen güneş ışığı konusunda kafa yorup dallarının yüksek olmasıyla zemindeki canlılara haksızlık edip etmediğini düşünmez. Oysa insan sorgulayabilir... Hem kendini, hem birlikte yaşadığı insanları, hem de üzerinde yaşadığı dünyayı ve kendini içinde bulduğu evreni.