Canan
@Reading_notes
Şu anda okuduğu kitap
Herkesin okumasını öneririm, içinde güzel mesajlar var. Okumayanların merakını söndürmemek için içeriğinden bahsetmek istemiyorum ancak hüzünlü bir son oldu. Keyifli okumalar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
O kadar akıcı bir kitap ki kendimi tutmasam 1 günde biterdi. Çok keyif aldım, tavsiye ediyorum. Yazarın o kadar tatlı bir anlatımı var ki kalbiniz sıcacık oluyor ailenin anılarını okuduğunuzda. Kitabın sonu çok şok ediciydi ayrıca bunun gerçek bir hikaye olduğunu bilmediğimden kitabın arkasındaki resimler beni çok şaşırttı. Güzel mesajlar ve değerli bakış açıları da katıyor. İnsanlar ne acılar yaşıyor da hayatta kalıyor şaşıyorum açıkçası. Son olarak şunu söylemeden edemeyeceğim her günlüğün başlangıç sayfasındaki minik çiçek detaylarına bayıldım ve hepsinin farklı olması çok hoşuma gitti. İyi okumalar dilerim.
Kitap çok etkileyiciydi gerçek yaşamdan alınması ve gerçek resimlerin içinde yer alması, japon kültüründen bir şeyler görmek (bence çok ilginç sadece kız çocuklarının eğitim aldığı Jogakuin okulları var ve seviye seviye bunların oluşu beni şaşırttı sf 12), farklı bir kültür tanımak beni etkiledi. Amerika'nın atom bombası saldırısı sonucu radyasyondan etkilenip anemi olan 12 yaşındaki kızın hayata veda etme sürecini anlatıyor. Atom bombası sonrası kısımlarda insanların yaşadıkları gerçekten çok acı. Bir de Amerika'nın bu hastaları incelediği araştırma merkezlerinde A.B.C.C.(sf71) bakılması Sadako'nun çok sinir bozucu, kendi yaptıkları kötülükleri bir de inceliyorlar, nasıl güvenip oraya tedavi amaçlı gidiyorlar, onu da anlamadım. Neyse, Sadako'nun sevilmiş ve güvende hissetmeye ihtiyacı için annesi bayan Sasaki'nin Sadako'yu her akşam iş çıkışında yanına gelmesi, bir gün hasta olmasın rağmen Sadako'nun annesinin yorgun haline acıyıp ilaç ve su getirmesi, Sadako'nun ziyarette akrabalarının verdiği parayı biriktirip ailesine hediyeler alması, ailesinin birikimiyle Sadako'yu mutlu etmek için kimono almaları gerçekten insaniyetin yüksek değerlerini kaybetmemesini gösteriyor. Kızın umudunu hiç kaybetmemesi iyileşmek için bin turna kuşu yapmış olmasının hiç etkisi olmamasına rağmen bunun bir kaç katını yapmaya devam etmesi değişik.. Bu turnaları ölümünden sonra arkadaşlarına ve yakınlarına anı olarak verildi ve bir kısmı da kimonosunu giyen Sadako'nun tabutunun içine koyuldu. Kitabın sonunda kağıttan turna kuşu yapımı gösterilmiş ama yapamadım :(
Kitabı beğendim tavsiye ederim. İlk başlardaki Ömer beyle tanışma hikayesinde çok eğlendim. Kısaca psikolog bir hanımın eşiyle nasıl tanıştığı ve eşiyle arasındaki sorunları Allah ile olan bağını düzelttiğinde sorunlarının da nasıl çözüme kavuştuğunu ve bu sürecini anlatmış. Lakin risale okumuş arkadaşlara buradaki tasavvuf çok az, yetersiz ve basit kaçacaktır. Şu şekilde de düşünebilirsiniz eğer daha çok hayata karşı doğru bakış açısı kazanmak istiyorsanız risalei nur okumanızı tavsiye ederim.
Kitabın sonu sizi çok ters köşe yapacak ve minik bir beyin yanması olacak Araf değil miydi ya neden Turna hastanede diye. O kısım şaşırtıcıydı, bu şekilde ters köşe yapan kitapları seviyorum o yüzden benim için zevkliydi okuması. Ayrıca psikoloji sevenler bu kitabı severler. Bu hikaye ağır bir çocukluk travması geçiren Turnanın hikayesi. Şizofrenik semptomlar geçiriyor ve hikayeyi okurken önce ne olduğunu anlayamıyorsunuz. Kitabın sonunda çözüyorsunuz olayı, ustaca bir son olmuş.
Kitabı okurken Turna'nın yalnızlığı ve çaresizliği içimi parçaladı. Bir alıntı vermek istiyorum. "Artık oyunlar oynamak istemiyorum. Mutlu görünmek için taktığım o sahte maskelerden yoruldum. Beni anlasınlar istiyorum. Beni görsünler. Yalnızlığıma sahip çıksınlar. Yapmıyorlar. Herkes bir koşturma içinde. Herkes gereksiz telaşların peşine düşmüş. Hörmüyorlar. Duymuyorlar. Anlamıyorlar. (sf225) "
Kitabın sonunda Turna'nın kendisini öldürdüğünü sandığımda çok üzüldüm ama iyiki yazar o şekilde bitirmemiş. Öyle bitirseydi çok üzülürdüm. Turna'nın veda yazısında kendi hayatına son verirken." Sakın kızma bana, ölümden başka bir yol yok. Sayende aşkı tatmış biri olarak gideceğim bu hayattan. Üzgünüm. Bu kadar bencil olduğum için beni affet. Dayanacak gücüm kalmadı artık. Seni ölünce bile seveceğim. Karanlık nedir asla bilmeyeceksin" hep yanında olacağım demesi üzücüydü. Sevdiği kişinin acı çekmesini istememesi, kendisi yalnızlıktan kendisiyle konuşacak seviyedeyken karşısındaki insanın hep yanında olacağını ve hep sevildiğini hissettirip gitmeye kalkması çok üzücüydü.
Neyse duygusal değilseniz hiç etkikenmezsiniz ve bu kitabı sevmezsiniz çünkü mantıksız gelir size lakin benim gibi duygusal okuyucu kitlesiyseniz bu kısımlardan etkilenirsiniz ve heyecanlı bir okuma deneyimi sunar. Son minik tiyom:
