Yalnızca kaybedecek hiçbir şeyi kalmadığını düşünecek kadar umudunu yitirmiş olan insanlar alelen şiddet uygulayabilir ve nekrofilik yıkıcılığı bilinçli olarak kabullenebilir.
İnsan edindikleriyle iyi bir yankı yaratabildiği ve her fırsatta harekete geçebildiği sürece, artık kendi düşünsel ve duygusal güçleriyle yaşamadığını ve bu nedenle kendini tümüyle cansız ve sevgisiz hissettiğini fark etmez.
Artık önemli olan, insanın kendini canlı hissedip hissetmediği değil, kendini canlı bir şekilde sunup sunmadığıdır, Önemli olan olmak değil, sergilenen performanstır.