Kitabın başında Hasan'ın emir için söyledigi o sözü kitabın sonunda emir sohrab için söyleyince anlıyorsun hayatı "senin için bin tane olsa yakalarım."
Yoksa bağışlanmak böyle mi tomurcuklanıyordu ? Gürültülü parıltılı bir veda töreniyle değil de ,eşyalarını sessizce toplayıp bir gece yarısı, habersizce sıvışarak mı