Rebel Us
@Rebel_Us
11 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Hani..
Uzun bir kışın ardından..
Bir ilkbahar başlangıcı olur..
Her yer yeşerir çiçekler açar..
Derin bir nefes alıp
Koklarsın ya..
İşte öyle bir şey..
Seni sevmek..
Yağmura hasret kalmış..
Toprakların..
Yağmurlara kavuşması gibi..
Bir çölün ortasında..
Denize dalmak gibi..
Yürümeyi yeni öğrenmiş..
Küçük bir çocuğun..
Yüzündeki sevinç gibi..
Bir şey..
Seni sevmek..
Bir yetimin başını okşayıp..
Karnını doyurmanın..
Verdiği mutluluk gibi..
Bencillik putlarını..
Tek tek yıkmak gibi..
Kötülere, kötülüklere..
Göğüs germek gibi..
Seni sevmek..
Bir sezen şarkısında..
Aynı duyguları yaşamak..
Son bir dilim ekmeği..
Bölüp paylaşmak..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kanat çırpmaktan..
Yorulmuş..
Dinlenmek için..
Kendine..
Bir kuytu arayan..
Yaralı bir kuş..
Yüreğim..
Sol kanadımı..
Sevgi adına..
Okşarken..
İncittiler..
Denge kurmada..
Zorlanıyorum..
Rüzgârlarda..
Ne kadar..
Yüksek uçarsan..
O kadar..
Düştüğün derinlik..
Sevmek güvenmek..
Gerçeği..
Bir kerelik..
Artık..
Hayallerimde bile..
Uçmak yok..
Küçük adımlarla..
Sessizce yerdeyim..
Yerlerdeyim..
Tek bir..
Kanadım kaldı..
Onu korumak için..
Bir arayanım yok..
Olsa da..
Bir adresim yok..
Epey oluyor..
Aynı yerde değilim..
Kendim bile..
Bilmediğim..
Kimselerin..
Geçmediği..
Kimselerin..
Görmediği..
Issız bir..
Yerdeyim..
Bazen..
Alıp götürüyor..
Rüzgarlar..
Yetim bir çocuğun..
Gözyaşları oluyorum..
Bazen de..
Karışıp..
Puslu bulutlara..
Kirlenmiş topraklara..
Kar olup yağıyorum..
Bazense eriyip..
Yağmur tanesi olup..
Ne kadar yalnız..
Susuz çiçek varsa..
Üstüne yağıyorum..
Belli olmuyor yerim..
Güdecek bir yönüm..
Masmavi..
Bir pencereden..
Bakıyordum hayata..
Bir şey..
Baştan sona kara olsa..
Ben..
Beyaz bir nokta varsa..
Ona nazar ediyordum..
Sevdiğin kadar sevilirsin..
Paylaştığın kadar..
Değer görürsün..
Sanıyordum..
Ama yanıldım..
Aldanıp öğretildim ki..
Öyle değilmiş hayat..
Fazla bir şey değildi..
Maskesiz bir yüz..
Biraz samimiyet idi..
Beklediklerim..
Bütün hayallerimi..
Yalanlar vurdu..
Kıra kıra öğretiler ki..
Öyle değilmiş hayat..
Uyuyormuşum..
Gerçekler uyandırdı..
Saf filan değil..
Düpedüz salakmışım..
Kalbim anladı..
Bende artık hislerimi..
Hissizliğe değiştirdim..
Tüm ışıkları kapat..
Her yer karanlıkken..
İmaj, karizma, kıyafet..
Ve auran..
Görünmez..
Sadece..
Hissettiklerin..
Sözlerin ile..
Kendini..
İfadede edebilirsin..
Karanlıkta güvenli misin..
Daha önemlisi..
Karanlıkta..
Kendine güvenir misin..
Evrende..
Kim olduğumuz..
Karanlıkta baslar..
Çünkü yaşam..
Görsellik üzerine kuruludur..
Aydınlıkta..
Çok şeyler kolaydır..
Ama..
Her yer..
Karanlık olduğunda..
Sana..
Yol gösterecek olan..
Vicdanındaki duygu ışığın..
Beynindeki bilgi ışığındır..
Gerçekte kimsin..
Seni..