Recep eser
@RecepEser
Eski bekleyişler yok artık mesela.
Garipler yok.
Balıkçılar yok.
Seyyahlar yok.
Sahaflar yok.
Gemiler var yalnızca.
Bir de alabildiğine korna sesleri…
Reklam
Aptallık bu memlekette o kadar yaygın ki, kapıyı pencereyi sıkıca kapamazsan havayla bile içeri girer. Dünyanın en bulaşıcı hastalığıdır aptallık.
Ne var ki yaşam biçimi, insanın düşünceleri dahil olmak üzere her şeyini değiştiriyordu.
Meryem uykuya dalmadan önce , "bibi" dedi, " niye horozlar ötmüyor artık "Horozlar hep öter!" Dedi bibisi, " Ama bazı insan duyar, bazısı duymaz."
Meryem , "ben artık duymuyorum " dedi.
"Sabah olmasını istemiyorsun da ondan" diye yanıtladı onu Gülizar ebe.
Rüzgârlar delikanlıydı; ihtiyar bir rüzgâra rastlayamazdınız.
Onu ilkokul birinci sınıftan sonra okuldan almışlardı. Çünkü kara sakallarıyla herkesi korkutan amcası, ergenliği gelen bir kızın oğlan çocuklarıyla yan yana oturmasını "zina" olarak görüyordu.
İçimi çok derin, çok büyük, sanki gövdeme sığmayacak denli büyük bir kızgınlık kapladı. Çocukken çayırlarda baharın ilk papatyalarını yolan arkadaşlarıma duyduğum kızgınlık. Öylesine delice, öylesine çaresiz.
Bak yalnızca, iyi bak. Buraya gömülen senin köleliğin. Kö-le-li-ğin.
Ölüm yaşamaktan daha mı iyi.
Parası bol olanın çocuğu da kıymetli oluyor nedense.
İnsan bir yaştan sonra değişmiyor anlaşılan.
Şimdi düşünüyorum da o ilk anda bana en korkunç gelen Melek'e yapılalar değil de, bunu birçok kişinin yapabilmesi, birçok kişinin de yapılmasına göz yummasıydı sanırım.
Reklam