Recep eser
@RecepEser
Her yaşam vaktinden önce sona erer.
Hepimizin içinde adını koyamadığımız bir şey var, işte biz oyuz.
Ağlama, dedi, başka ne diyebilirdi, dünya anlamını tümüyle yitirmişse gözyaşlarının bir anlamı kalır mıydı.
Yanıt hep ona ihtiyaç duyulduğunda gelmez akla, çoğu kez de beklemek verilebilecek tek yanıttır.
Yazgı bir yere varmadan önce çok dönüp dolaşır.
Reklam
Bir gün ölüm yazmayacağım şu satırlara.
Başka bir şeye de varmayacak kalemim.
Bu hayattaki en yakışıklı cümle nedir denirse…
Ben tutamaz dilimi, kalkar yine ölüm derim.
İçimde konuşan küçük kuşum değildi: Yüreğim olmalıydı bu.
İnsan yüreğinin, bütün sevdiklerini içine alabilmesi için çok büyük olması gerektiğini bilmelisin.
Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum.Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan birșeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, Yastıkta öbür yana dönme isteğini bile döndüren bir şey.
Sebepsiz yere zalimce sopa yemiş savunmasız bir hayvan gibiyim.
Neden hiç mutlu değilsin Zeze?
-Neden mutlu olmalıyım?
Çünkü dünyaya bir kez geliyoruz.
-İyi ki bir kere geliyoruz portuga.
Neden?
-İkinci bir hayatı kaldıramazdım.
Reklam