Mehmet Roni
@Red33
Acele etmeyen her yere yetişir
( Mihail Bulgakov )
( Köpek Kalbi )
S/43
290 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Sonra, haritayı açarız..
gözümüzü kapatırız, parmağımızı koyarız bir noktaya,
derim yürü.. dünya haritasına..
sonra ben belki politikaya atılırım..
ama sadece ulaştırma bakanı olurum..
bütün ülkeyi demir yollarıyla döşerim..
sadece batıdan doğuya değil..
doğudan karadenize..
karadenizden akdenize.. uzun uzun demir yolları..
sonra her bölgede yok olmakta olan diller ve kültürlerle ilgili enstitü kurulmuş olur…
sonra
sonra
belki her şey değişmiş olur..
sonra çalışma saatleri beş saat olur,
sonra, 30 yıldır içinde bulunduğumuz bu çatışma ortamıyla ilgili,
hakikatleri araştırma komisyonu kurulmuş olur..
sonra…
ne çok sonra var değil mi?
(Gelecek Uzun Sürer)
Reklam
"Acele karar vermeyin.
Hayatın küçük bir dilimine bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının.
Karar; aklın durması halidir.
Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur.
Netice itibariyle akıl, insanı daima karara zorlar.
Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.
Oysa gezi asla sona ermez.
Bir yol biterken yenisi başlar.
Bir kapı kapanırken, başkası açılır.
Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz."
(Lao Tzu)
İnsan gözlerini uzaklara gündüzse güneşe, geceyse aya çevirmeli ve mutlu haberler ummalı ki ruh biraz daha coşup sağabilsin. İnsan, sözünü ettiğin o köklerin, izlerin peşine düşmeli. Onları aramalı. O eski, geçmiş zamanlara yeniden ulaşabilmek için yeni tohumlar ekmeli.
Gurbet… yabancılık… evet, insan bir yabancı olmalı, gurbet ülkesinde bir garip olmalı. Ruh kendini yeni duygulara açmalı, onlara sığınmak ve gurbet yabancılığı yaşamalı… yaşamalı.
(Mehmed Uzun) Yaşlı Rind’ın Ölümü
XXXV
Hüzünlenip de yaratıcı olamayan birini tanıyor musun Rimbaud?! Neşenin yaratıcılığı beslediğini sanmıyorum. Sıkıştığımız, içinden çıkamadığımız olaylar karşısında tıpkı çözüm üretmemiz gibi hüznün ablukası altındaki sanatçı da düş ve düşün dünyasından, o sanal labirentten kurtulmak, bir ışık huzmesi görebilmek için çırpınır.Biz, hüznün arkasına sığınanlardan değiliz. Hüzünle yanyana gelip NEDENLER’le savaşmayı seviyoruz.
Sayfa 65
Orada,her şeyin bittiği Ve her şeyin başladığı yerde,
Victor jara dudaklarında şarkıyla öldü. onu yanından hiç ayırmadığı refakatçisiyle, gitarıyla birlikte stadyuma getirdiler. ve şarkı söylemeye başladı. öbür tutuklular, gardiyanların ateş açma tehdidine rağmen melodiye eşlik etmeye başladılar. sonra bir subayın emri ile askerler victor'un ellerini kırdılar. artık gitar çalmıyordu, ama zayıf bir sesle şarkı söylemeyi sürdürdü. bir dipçikle kafasını parçaladılar ve diğer tutuklulara ibret olsun diye ellerini kesip tribünlerin önüne astılar"
youtu.be/en8yqVxuT-U
Reklam