...saçımın tek bir telini bile şimdi daha iyi tanıyor değilim ve kendime eskiye oranla tek bir adım bile yaklaşamadım. Arkamdan hep meçhul bir kadın izledi beni, bir başka meçhul kadınla birleşmek üzere.
Ingeborg Bachman - Malina
Kendimden kaçıyorum.
İçimde kaybedeceğim birçok savaş olduğunu biliyorum.
Kaybetmek korkutmuyor ki beni,
Sadece nasıl başa çıkılır, bilmiyorum.
Zamanın ardına umarsızca takılıyorum,
Koşar adımlarla uzaklaşıyorum.
Karşılığını vermediğim her savaş
Birikiyor, birikiyor ve birikiyor...
Sonra dağ olup üzerime devriliyor.
Ne çok duymazdan geldiğim tiz çığlıklarım olmuş.
Ayaklarım da terk ediyor beni,
Dizlerimin üzerine düşüyorum.
Hesap verilmeyen her şeyin
Kefaretini ödemek daha ağır geliyormuş insana.
Gözyaşlarıyla affediyorum kendimi.
İçimdeki çığlıkları susturmayı bırakıyorum.
Her savaşın bedelini ödüyorum.
Kendimden özür diliyorum.
Kefaretin en ağırı,
İnsanın kendinden yoksun kalması...
Emine Şahin...
Gidiyor benden bir şeyler,
Biraz daha derin,
Biraz daha acı verici.
Anlamsızlaşıyor bende geçen zaman,
Keder biraz daha isabetli geliyor.
Derin, çok derin sızıyor
Kalpten acılar.
Yitiriyorum, yitiriyorum
Yaşama olan algılarımı.
Tükeniyorum biraz daha,
Tüketiliyorum biraz daha.
Kalplerde dolu nefret,
Kalplerde dolu acımasızlık,
Kalplerde bir dolu merhametsizlik.
Göz deviremiyorum adaletsizliğe,
Göz deviremiyorum dökülen kanlara.
Göz deviremiyorum silah tutan ellere.
Tükeniyorum....
Tüketiliyorum.....
Yitiriyorum
Zaman algılarımı biraz daha fazla yitiriyorum....
Emine Şahin....