Redina

Yazık. Yazık ki yazgımın boyası koyu,
Reklam
Evet, ilmek’tir boynumdaki ama ben Kimsenin kölesi değilim. “Tarantula” yazdılar diye göğsümdeki yaftaya Tarantulaymış benim adım diyecek değilim. Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı Kendime rabb bellemeyeceğim. Razı değilim beni tanımayan tarihe, Beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
“Ben aslında hiç yaşamamışım ki.” Dahası, bunu da o an idrak ediyorsun. Bence mecazen de olsa cehennemin kapısı işte o zaman açılıyor; yani içindeki cehennemi.
Bu ülkede içindeki çocuk utanca boğulmuş o kadar insan var ki! Ben onlara “yetişkin çocuklar” diyorum. Bunlar kötü insanlar değiller ama her türlü kötülüğü de yapabilirler.
Uzak nedir? Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Reklam