Buraya inceleme girmemin sebebi Grey'e gıcık olmam.
Ilk kitap "Yalnızlığın Kara Laneti" gayet iyiydi. Güzel ve çirkin masalının başka bir anlatımı şeklinde. Kordiyar Prensi Rhen belli dönümlerde canavara dönüşüyor ve ülkesine zarar veriyor. Bu lanetten kurtulmak için de bir genç kızın ona aşık olması lazım. Ben sevdim ve kendini okutmuştu. Harper bu görev için seçilen kızlardan biri. Aslında işler karışıyor ve Muhafız Grey yanlışlıkla onu alıp bulundukları evrene götürüyor ve bu şekilde kitap başlıyor.
Harper'ın bir hastalığa sahip olması ve bununla barışık olmasına bayıldım. Güçlü bir kadın karakter,gel de okuma :). Yine aynı şekilde yazarın bunu düşünüp kitabına yansıtması güzel. Bu arada ben bu kitapta Grey' i de sevmiştim.
Gelelim ikinci kitaba Grey'in her şeyi Rhen'den saklayıp bunun iyi bir fikir olduğunu düşünmesi çok saçma. Rhen'in onu öldüreceğini nasıl düşünür? Ilk kitapta bütün bu çaresizliklere birlikte göğüs gerdiler. Ayrıca Rhen'in nasıl acı çektiğine tanık oldu. Ikinci kitapta nasıl kötü karakter Rhen oldu Allah aşkına?! Yani iyi ki Harper terk etmedi Rhen'i. Yine de söylemem gerekir ki Grey ile Lia arasındaki ilişkiyi çok sevdim.