Damla
@Redmonday
Yarayla alay eder yaralanmamış olan
Bak nasıl da sararıp soluvermiş tanrıça kederlerden
Sen çok daha parlaksın çünkü
Sen tüm göklerdeki yıldızların ilki
Sen aydınlatırsın geceyi
SPOİLER İÇEİR!!!
Öf öf öf, bu kitap o kadar canımı sıktı ki. Bütün Şubat ayı boyunca elimde süründü. Şimdi kısaca konusundan bahsedeceğim. Ana kızımız Charlotte ve Kellan intihar etmek için çıktıkları bir çatıda karşılaşıyorlar ve o zamandan beri her sevgililer gününde birbirlerini kontrol etmek için bu çatıda buluşacaklarına dair söz veriyorlar. Ta ki Kellan intihar edene kadar. Daha sonra Charlotte, Kellan'ın abisi Tate ile karşılaşıp onun hakkında konuşuyorlar ve bir şekilde yakınlaşmaya başladıklarını okuyoruz.
Zaten arka kapakta bütün bu detaylar var. Şimdi ben neden bu kitabı sevmedim?
1. Charlotte bir yerde insanların kendilerini raya atarak intihar etmesinin salakça olduğunu söylüyor. Herkes işe ve okula gidiyormuş. Lütfen intihar edecek kadar kendilerini kötü hissetmeye başlayan insanlara salak demesek? Kendimizde (Charlotte) aday iken. Ayrıca çok pardon ben o kadar kötüyüm ki birazdan tren raylarına atlayacağım ama aynen herkesin hayatı devam ediyor, ona göre davranmalıyım?
2. Charlotte kendi hayat trajedisini paylaşırken acaba Tate sertleşmese miydin? Hani ben ölmüş ailemden bahsediyorum ya.
3. Tate'in Charlotte hakkında durmadan o benim kardeşimin sevgilisi onu istememeliyim deyi ama hala daha aklından geçirmesi. O gelgitler o kadar can sıkıyor ki. Birde aralarındaki yaş farkı da bence çok ama bilemedim. Orası ilgilendirmez beni.
Olmaz yani. Yas sürecini işleyeceksen smut kitaba bu şekilde konu yapmamalısın. Bir süre sonra ciddiyetini kaybediyor. Sonlara doğru Tate'in davranışlarına göz devirdim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
OHA, BAYILDIMM!!! Uzun zamandır romantik kitaplar hoşuma gitmiyordu. Böyle hep aynı şeylerin farklı bir versiyonunu okuyorum gibiydi ve bir süre sonra sıkıyordu beni. Ama bu kitappppp..... Yani çok sevdim. Hazel ile Ian ilk baştaki bu nefret ilişkisi de iyi bir başlangıçtı bu tarz kitaplar için . Daha sonra erkek karakterin kızı sevme biçimi ve ona sarf ettiği sözler bana hiç cringe gelmedi, çok tatlıydı bence. Aile ve arkadaşlık ilişkileri de çok iyiydi. Böyle her karaktere bi sempati duyuyorsun. Tabi Hazel'in ailesinden bahsetmiyorum :/. Dram üstüne dram okuyoruz. O bile sıkmadı beni.
Neyse çok sevdim. Sonunda ağladım. Okuyun?
Yapay zeka hakkında yazılan bir bilimkurgu kitabı. Çocukların yanında onlara eşlik eden yapay arkadaş dedikleri robotlar var. Yani Kazuo'yu seviyoruz da? Bu kitap eksik gibi hissettirdi bana. Birçok şey anlatılmadı. Yükseltilmiş ne demek ya da Josıe'nin hastalığını ne, neyden kaynaklı tam? Sal (Josie'nin ablası) konusunu da biraz daha okuyabilirdik.
Ama tamamen bizim yapay zekamız olan Klara'nın gittiği ailedeki durumları onun gözünden okuyup etraftaki hisleri keşfetmesini okuyoruz. Bir ara cidden Stepford Kadınlarına dönecek sandım 0_0. O şekilde ilerlememesine sevindim sadece biraz soft kaldı, kötü değil elbette. Sanki okumasam da olurmuş gibi bir kitaptı.
SPOİLER İÇERİRRR!!!
Benim çok büyük bir sıkıntım var. Kitabı okuyup bitirene ve insanların bu kitap hakkındaki düşüncelerini okuyana kadar red flag leri görmüyorum :(.
Eden serisi benim hoşuma gitti ve hatta bu kitabı ve diğerlerini heyecan ile bekliyorum falan. Bu kitap ise ilk defa 2. şans trope'unu okuyacağım için bi yükseldim. Beklentimi karşıladı mı? Bilmiyorum bence olmamışlık vardı. Acaba Foster'ın daha çok mu çabalaması gerekiyordu ya da yapılan hatayı Talia hemen bu kadar kolay kabullenmese miydi?
Bu arada biz iki karakter bakış açısından da okuduğumuz için ben ilk olarak yaptıkları bütün her şeye tamam falan oldum. Ama daha sonra işte bitince kitap. OHA! Foster yaptığın çok salak bir hareketti ve 7 yıl sonra çıkıp nasıl hala af dileyebilirsin ki? Ya babası ölmeseydi hala devam edeceklerdi "bu oyuna". Acaba Talia'ya anlatsa mıydın her şeyi? Bir de offf kızın ailesine ondan bahsetmemesine alınıyorsun. nE?
Talia da çok salak bir karakterdi. Nasıl hemen tav oldun ki. Altındaki olayı bilmediğin zaman bu adam senin en yakın arkadaşınla evlendi. Bu biraz daha uzamalıydı. Peki adamın kızından Talia'ya bahsetmemesi. Tamam ondan değilmiş çocuk ama düşününce cidden Vivienne ve Foster 7 yıl boyunca bir aile olmuşlar. Bu kesin kalp kırıcıdır. Ama Talia'nın ona "Doktor Eden" dedikleri için hemen gönlünün hoş olması. Çok sinir bozucuydu.
Sondaki boks sahnesi sıkıcıydı. Hatta kitabın sonları tamamen sıkıcıydı. Sonda niye yazar vivienne draması koymuş anlamadım. Niye kötü kadın oldu ki vivienne???. AH, peki Foster'ı affedip Vivienne ile hala soğuk olması da çok saçmaydı. Her ikisinin de kendince nedenleri vardı. Birini kabul edip diğerini niye etmiyoruz.
Sevmemişim ben bu kitabı! Ve Foster Eden ailesini hak etmiyorrr -_-
Spoiler içerir!!!
Off sevemediğim için üzüldüğüm bir kitap. Aslında konu bakımından ve işleyiş tarzından güzeldi diyebilirim ama geçmişe dönüş kısmında ve sanki bu kadar uzun olması gerekir miydi? dediğim yerlerde sıkılmamdan ötürü yükselemedim.
Konusu Addie'nin ruhunu şeytana satmasıyla kimsenin onu hatırlamadığı ve bir iz bırakamadığı hayatını anlatan kitap diyerek basite indirgeyebilirim. Henry tarafından unutulmayana kadar.
Yani Addie nasıl dayandın ya 300 yıl. Birde anlaşmanın şartları o kadar zorlayıcı ki. Evin olmaması ya da bir kıyafete bile sahip olamamak, ah birde şey var tabi kimsenin onu hatırlamaması xd. Yani tarihin değişimi belki cezbedici olabilir ama yine de.
Ve Henry aşkım ya sevilmek için ruhunu mu sattın?<333 Ah zaten Henry'in son günü sandığı sayfaları okurken o kadar üzüldüm ve gerildim kiii. Ama zaten Addie ile bir ömür geçmezdi. Arkadaşlarını her defa Addie ile tanıştırmak fikrinin çok sinir bozucu olacağına inanıyorum. Addie'nin onun için kendini feda etmesi iyi oldu belki de. Hem Luc seviyor resmen bizim kızı. Bu arada ben Addie' yi iki karakter ile de shiplemedim. O hissi vermediler bana. Ama Luc ile geçmişlerinin daha derin olduğu kesin.
Neyse yine iyi ki okudum ama abartılacak bir kitap değildi bence.