Refika

Refika
@Reffikaa
" dudakları hayatın acı kadehinin zehrine değmişti"
Sayfa 42
Alıntı
Reklam
Hani bir kemanın teline zapt olunamaz ,anlaşılamaz, bir kurala bağlanamaz nağmeler olur ki ruhu titretir... Hani sabah zamanı şafak sökmeden evvel ufka belli belirsiz renklerle dağılmış sisler olur ki üzerine resmedilemez ,ayrıştırılamaz renkler uçar,bakışlara buseler serper... Hani bazı gözler olur ki sonsuz bir karanlığa açılmış kadar uçsuz bucaksız ,dipsiz kuyularına akıl sır ermez,öyle derindirler ki bütün hisleri içine çeker...
Sayfa 27
Alıntı
"Ahenkli bir nameye benzeyen, kulakları okşayan, ruhu saran sesi- uçtukça uçmaya meyleden kırlangıçlar gibi- konuştukça kuvvet buluyordu ."
Sayfa 26
Alıntı
Fakat bebekler ve çocuklar bizde"eğitim" adı verilen ama aslında zihnin " zorla beslenmesi" olan o baskıyı hiçbir zaman hissetmiyorlardı .
Sayfa 124
Kötülük karşısında kötüleşen, mücadeleyi baştan kaybetmiştir. Kötülük karşısında iyi kalabileneler gerçek mânâda erdemli ve mutlu olanlardır.