Refika demirel
@Refika_0626
Bazı kuşlar vardır, incir ağaçlarını hiç terk etmezler. İncirin meyvesini yerler, tohumlarını etrafa saçarlar. Tıpkı aşk gibi... O da bir tohum gibi düşer yüreğimize, filizlenir, büyür ve meyvesini verir.
Reklam
Puan vermedi
Boşnak kızı Suada Begiç başarılı bir konservatuar öğrencisidir.Üniversitede tanıştığı büyük aşkı müslüman Boşnak Tarık ve aynı üniversitede Suada ya duyduğu aşka karşılık bulamayan “Kalbimde iki kişiye yok .”cevabıyla reddedilen Hristiyan Sırp Vucadin.
Herşey Suada’nın Ramazan Bayramı için ailesinin yanına gitmesiyle başlar ve savaşın başlamasıyla hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.Aşkı,ailesi,yaşadığı şehir Saraybosna ve kendisi….
Kitap başta bir aşk romanı gibi görünsede 1992-95 yılları arasında sırpların müslüman Boşnaklara yaptığı SREBRENİTSA KATLİAMI nı anlatıyor.
İnsanlığın maalesef ki kara lekesi…Babaların eşlerin gözü önünde toplu tecavüzler geneleve düşürülen kızlar.Çaresizliğin son evreleri bir savaşın hayatlarım sil baştan yok etmesi.
İncir kuşları, incir ağacından incir toplayan iki küçük çocuk Emin ve Edin’in Sırpların bombalarının incir ağaca isabet etmesiyle kuşlar ve iki küçük beden parçalara ayrılır. Kitap isminin hikayesi buradan gelmektedir.
Tek kelimeyle dağıldım parçalandım.Kitabın son sayfasını kapattığımda hıçkırarak ağlamak geldi içimden.Parçalandım dağıldım ben ne okudum dedim.
O kadar çok şey yazmak isterim ki hakkında ama düğümleniyor boğazımda kelimeler.Tarifsiz acılar anlatılamaz gerçekler çok ama çok insanı derinden etkileyen etkisinden uzun bi süre çıkamadığım bir eser.
#LEYLA Kitabı da etkilemişti beni ama bu paramparça etti dağıttı beni resmen asla unutamayacağım bir eser.Kesinlikle tavsiye ederim ama Suada’nın yaşadıklarını ne kadar kaldırabiliriz biz bilmiyorum .
Bazen diyorum ki bizim acılarımız ne kadar gerçek?
Bu kitaptan sonra fazlasıyla kendimi hayatımı sorguluyorum.
İnsan sevdiğinden kaçarken aslında kendinden kaçar. Ve nereye giderse gitsin, kendini de beraberinde götürür.
Bazen hayat bizi öyle bir noktaya getirir ki, en çok sevdiğimiz şeylerden vazgeçmek zorunda kalırız. Ama vazgeçtiklerimiz her zaman bizi terk etmez, sadece form değiştirir.
”Halleri tavırları kaba sabaydı ama iyi huylu insanlardı.”
