Refika
@Refikabsrkn
Sen uçuşu hatırla, kuş ölümlüdür.
Ara tatilde okuduğum kitaplar bana yeni kitaplar almanın yollarını açtı, teşekkürler okuyan yanım.😌
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir meslektaşım yararlı bir tanımlama yaparak şiddet eyleminin gerçekleşmesini bir bisiklet kilidine benzetmişti. Stres kaynakları hizalanarak bir kombinasyon oluşturur: İlk iki "rakam" büyük olasılıkla sosyopolitiktir ve erkekliğe, zafiyete veya yoksulluğa yönelik tavırları yansıtır: Dünyada en çok şiddet suçu işleyenler, yoksul genç erkeklerdir. Sonraki iki rakam madde kullanımı veya çocuklukta yaşanan çeşitli sıkıntılar gibi, faile özgü olabilir. En ilginci ise kilidin tık diye açılıp zarar verici bir gaddarlığın ortaya çıkmasına yol açan son "rakamdır." Genelde kişiye özeldir bu ve mağdurun hareketinde yalnızca fail için anlam ifade eden bir şey vardır; o hareket basit bir mimik, bilindik bir söz, hatta bir gülümseme bile olabilir. Suçlularla çalışırken daima o anlamı ve o anlamın failin genel yaşam öyküsüne, kendi özanlatısına nasıl oturtulabileceğini bulmaya odaklanırım. O anlamı aramak, dolambaçlı mercan labirentle- rinin arasına girip çıkan minicik bir balık misali, yakalanması zor bir avın izini sürmeye benzer. Zaman ister çünkü zihnin açılması gerekir, ayrıca bakma isteği ve biraz ışık da ister.
Kitabın sunuş kısmını buraya copy-paste yapmayı isterdim ve sonsöz kısmını da ama hepsi buraya sığmayacak :))
"Dünya'da kötülüğün varlık sebebi, insanların hikayelerini anlatamamalarıdır" Carl Jung'ın sözü ile başlıyor kitap. Şu sözlerle devam ediyor.
"İnsanların uçakta birbiriyle konuştuğu o uzak geçmişte, bazen ne iş yaptığımı sorarlardı. "Şiddet failleriyle çalışan bir psikiyatrist ve psikoterapistim," derdim. Hafif merak, hayrete dönüşürdü. "O insanlarla gerçekten konuşuyor musunuz yani?" İşin ucu "böyle canavarlarla" uğraşma "zahmetine" girmenin ne büyük bir "zaman kaybı" olduğuna dair doğaçlama bir vaaza da varabilirdi, afallamayla karışık bir, "Ama onlara yardım edilemez, doğuştan değil mi onlarınki?" yanıtı da alabilirdim. Arada sırada bana doğru eğilip sesini özellikle alçaltarak, "Açık konuşayım, bence Parlamento idam cezasını geri getirmeli," diyen bir İngiliz yolcu çıkabilirdi. Bugünlerdeyse kemerlerimizi bağlarken nadiren sohbet açan biri olursa çiçekçilikle uğraştığımı söylemeyi tercih ediyorum. Ama insan gaddarlığı karşısında hem meraka hem de dehşete kapılan herkesin, şiddetin ve şiddet içeren suçlar işleyenlerin tedavisi hakkında daha iyi, daha içten bir yanıtı hak ettiğini düşünüyorum ve bu kitapla bunu hedefliyorum.
Kitabın adı, tanıdığımız şeytanların tanımadıklarımız kadar tehlikeli olmadığını öne süren Latince atasözünden geliyor. Birlikte yolculuk ettiğim kişiler bir terapi grubu olsaydı sembolik düşünme yeteneklerini sınamak için bu deyişi düşünmelerini isteyip ne anlam çıkardıklarını sorabilirdim. Grubu harekete geçirmek için, "Peki, ya tanımadığımız şeytan," diye sorabilirdim, "sizin için kimdir?" "Bize yabancı olandır elbette" derdi belki biri. Birlikte çalıştığımız o korkunç insanlardan biri mesela." Belki grup zamanla tanımadığımız
Eğer bu kitaptaki kişiler belleğinizde aklımıza şeytanla ilgili düşünceler getiren bir yere kazınırsa unutmamak gerekir ki biz o noktada değil, buradaysak "Tanrının lütfu sayesindedir"