Sedat Borazan
@Reiss_sedat
6 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Bazen herşey burnunun dibinde olur biter1000Kitap
Kitabın anlatımı çok güzel kesinlikle tavsiye eserim sürükleyişi
Şimdi oldu diyorsun fakat olmadığını anlıyorsun sadece tek şikayetim şu oldu Sedat'a ne oldu ? Nasıl bitti daha detaylı bitebilirdi sondaki o duyguyu eksik hissettim fakat gerçekten çok hoş bir kitaptı
(spoiler) içerir
Bu gece yağmurlu hüzünlü ve kasvetli kafamda bir sürü soru var ve benim bunları cevaplamaya gücüm yok
Petersburg’un yaz aylarında gecelerin aydınlık olduğu dönemde, yalnız bir adam olan hayalperest ile genç bir kadın olan Nastenka’nın tesadüfen tanışmasıyla başlayan kısa fakat derin bir hikâyeyi anlatır.
Hayalperest, yalnızlığını hayallerle dolduran, insanlarla iletişim kurmakta zorlanan bir karakterdir. Bir gece sokakta ağlayan Nastenka’yı görür ve ona yardım eder. İkili, dört gece boyunca buluşarak birbirlerine hayatlarını anlatır. Hayalperest Nastenka’ya aşık olur fakat Nastenka, başka bir erkeği sevdiğini söyler. Hikâye sonunda sevdiği adam geri döner ve Nastenka onunla gider. Hayalperest ise yeniden yalnızlığına döner.
Bence okumadan geçmeyin çok hoş güzel bir kitap kitabı henüz bitirmedim yeni başladım fakat size bir sayfasını paylaşıyorum her sayfasında ayrı bir edebiyat çok seveceğiniz bir kitap olacak tavsiyemdir.
Benim bir suçum yok kadın. Uğruna yaşıyorsam eğer, suçlama benim sevmeye meyilli kalbimi.
Hayat gibi gülmeden önce düşünecektin bunları. Bir suçlu arıyorsan bal rengi gözlerindir.
Seni hangi rüzgâr attıysa buraya; çok pişman olacak atıp gittiğine.
Ona bir teşekkür, bir de pişmanlık borçluyum. Öyle bir seveceğim ki seni kadın, öyle bir güleceksin ki; saçlarını bıraktığın rüzgâr bir tel daha çalamadığı için pişman ola-cak. Ve ben, bundan sonra bir telinin bile ziyan olmasına izin vermeyeceğim.
Sen hangi mevsimsin böyle kadın? Ben böyle bir iklim görmedim inan. Sanki oturup hiç yazamayacakmışım gibi, öylesine güzelsin ki yakışmıyor hiçbir cümle... Öylesine, öldüresiye güzelsin.
Ben seni anlatabilecek kelimeleri keşfedemedim henüz ve benim sözlerim hiç böyle kifayetsiz kalmamıştı. Şairliğimi ma-nasız kılıyor gülüşün kadın; sen öyle gülerken, bana yapacak ne kalıyor ki? En fazla gülüşünde savruluyorum. Tutulmuş dilim ve tutuşmuş kalbimle, tam orada; gülüşünde kavruluyorum...
Öylesine güzelsin ki cümleleri süslemiyorum. İnan bana bu, sözlerimin en katkısız hali. Bir şeyler yap, çok seviyorum...
