Ümumi olaraq oxuduğum 80-ci, 2025'də isə 38-ci kitabı'M oldu.
Sevdim, çox sevdim. Yaxşı ki, oxudum.
Kitabın dili olduqca axıcı, tərtibatı isə təqdirə layiqdir.
Başlıq-başlıq olan kitabları oxumaq daha rahat gəlir mənə. Səndən nigaranam'da eynən bu cür idi. Keçidlər arasında yerli ve xarici yazarlardan, şairlərdən sitatların verilməsi çox xoşuma gəldi. Kitabı oxuduqca nə qədər cümlənin altından xətt çəkmişəm. Amma bir o qədəri də qaldı.
Ümumi olaraq məzmun xətindən nə qədər kitabların, filmlərin adı çəkilirdi. Mən də qeyd edirdim ki, oxuyaram və ya izləyərəm.
Kitab Aynur və Elvinin sevgi hekayəsindən bəhs edir. Amma görən təkcə məsələ sevgi idimi?
Onlar bu hekayə'yə fədakarlığı, dərin hislərin çox, çox dərin yerlər açdığını, azadlığı, dostluğu, keçici ehtirasların əsla sevgini əvəz edə bilməməsini, verilən dəyəri... və s. mənəvi məsələləri özündə əks elətdirir.
Kitab Elvin tərəfindən yazılsa da sonluğu yarımçıq sevgisi olan Aynur tamamlayır... Ya da bəlkə də tamamlamır. Axı Elvin də tamamlamışdı, yarımçıq qoymuşdu. Bəlkə də sonluğu yazmağa əli gəlməmişdi, hələ də ümid edirdi...
Aynur sadəcə bizimlə bölüşmək istədi.
Yaxşı ki, bölüşdü. Aynuru heç qınaya bilmədim kitabı bitirdikdən sonra. Heç bacarmadım. Mən olsaydım yerində getməzdim, hər şeyi danışmağı seçərdim. Bəlkə ayrılıq olardı, amma getməzdim, taleyimdən, sevgimdən qaçmazdım...
Lakin Aynur'un yerindən danışmaq yəqin ki, rahatdır.
Altından xətt çəkdiyim alıntılar bir kənara, incələməm məncə bu cür yekunlaşmalıdır:
Ömrüm boyu gözümdə kam, qəlbimdə arzu kam
Bu həsrəti daşıyıram, sənsiz daşıyıram.
Mən bir təhər yaşayıram, sənsiz yaşayıram
Təkcə səndən nigaranam, səndən nigaranam.
Ömür ötür, keçir aram-aram.
Heç bilmirsən bəlkə yoxam, varam.
Yalnız səni, səni soruşaram.
Səndən nigaranam, nigaranam...
(Sözlərin