Edvard telefonu yerinə qoydu, baxışlar bir nöqtədə donub qaldı. Otaqda yenidən sakitlik hökm sürdü, lakin bu səssizlik fırtına öncəsi sükut kimi idi...
Partizanlar, ayağa qalxıb silahlarını sıxaraq tanklara doğru iralilədilər. Bu, qaranlığa qarşı ümidin və azadlıq eşqinin yeni səhifəsi idi. Əsgərlərin hər biri düşmənə qarşı,
yumruq kimi birləşmişdilər.