Sima
@Remembertheway
31 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Fazilette mertebelerin sonu, insan fiillerinin hepsinin ilâhi fiiller haline gelmesidir. Bu fiiller mutlak iyiliktirler. Fiil mutlak iyilik olunca, insan onu bu fiilin dışında hiçbir amaç için yapmaz. Çünkü mutlak iyilik bizzat arzu edilen bir gayedir. Yani o bizzat istenilen ve amaçlanan bir şeydir. Son derecede üstün bir gaye olan şey, başka bir şey için var olamaz. İnsanın fiillerinin hepsi ilâhî fiiller olunca onlar, insanın gerçekte asıl özünü oluşturan ilâhî aklından meydana gelir. Bedenî tabiatlarının diğer dürtüleri, hayvanî iki nefsin öteki istekleriyle bu iki nefisten ve hissî nefsin dürtülerinden doğan hayal gücünün arzularıyla yok olup gider. Böylece insanın bir iş yapmasına sebep olan, fiilinin dışında irade ve niyeti kalmaz. Fakat o, fiilin dışında yaptığı şeyleri irade ve niyetsiz olarak yapar. Yani onun fiilindeki gayesi, o fiilin özünden başka bir şey değildir. Bu da, ilahî fiilin yoludur.
Akıllı insan, kendisini insan yapan düşünen nefsinde faziletini arar. Özellikle bu nefiste bulunan eksiklikler üzerinde durur ve gücü yettiği kadar nefsini olgunlaştırmaya çalışır.
İster ferdî ister içtimaî olsun dua, kâinatın dehşet verici sessizliği içinde, insanoğlunun kendisine bir cevap bulmak için hissettiği derin hasret ve iştiyakın ifadesidir.
Dünyayla ilişkisinin özünü en büyük şahsi mutluluğun teşkil ettiğini düşünen bir kişi, ailesi, toplumu, devleti, insanlık veya Allah'ın iradesinin ifası için yaşamının ahlaklı olduğunu ne kadar söylerse söylesin ve ustalıkla böyle yaşıyormuş gibi yapıp insanları ne kadar kandırırsa kandırsın, onun davranışının ardındaki hakiki neden, asla şahsi mutluluğundan başka bir şey olmayacaktır.