Ne demiş Marcus aurelius:'' acı, acı hakkındaki canlı düşüncelerden ibarettir, bu fikri değiştirmek için iradeni zorla, kafandan çıkar at, şikayet etmekten vazgeç! Bunun acın geçecektir.
(not: ama Çehov bu görüşe katılmıyor. Acının küçümsenmemesi gerektiğini savunuyor. Ve evet bence de acı küçümsenecek kadar basit bir duygu değildir.)
Huzur ve memnuniyet dışarda değil, insanın içindedir.
Nasıl yani?
"Sıradan bir insan iyi ya da kötü olanı dışardan bekler, ne bileyim bir yaylıdan, bir çalışma odasından vs ... Düşünebilen bir insan ise kendisinden. "