Kim bilir belki de daha iyi baktığımızda zarif olmayan o değildir: Belki de gizli sadeliğini anlamak için doğru bakış açısından bakmayı henüz öğrenmemişizdir.
Şimdilik madde hakkında bildiğimiz bundan ibaret. Varlıkla yokluk arasında sürekli olarak titreşip dalgalanan, hiçbir şey yokmuş gibi görünürken ortalıkta cirit atan, galaksilerin, sayısız yıldızın, kozmik ışınların, güneş ışığının, dağların, ormanların, buğday tarlalarının, partilerdeki gençlerin yüzlerindeki gülümsemelerinin ve gece yıldızlarla dolu karanlık gökyüzünün devasa öyküsünü anlatmak için kozmik bir alfabenin harfleri gibi sonsuz olasılıkla bir araya gelen bir avuç temel parçacık...
(...)Fark çok küçüktür ama deniz kıyısında yaşayan biri, dağda yaşayan ikizinin kendisinden biraz daha yaşlı olduğunu keşfeder. Bu da yalnızca başlangıçtır.
(...)Dünyada hâlâ keşfetme riskinin kaybolmadan devam ettiğine inanıyorum.Çevremde hayati bir şey fark edersem, bu kesinlikle yok edilemez bir şey olan keşfetme ruhumdur. (Marie Cruie,1937)