Horhor’daki konağın da şarkılarıdır bunlar. O zamanlar radyo yoktu. Gene de bu şarkılar oranındır....
Peki, ya tozlu yoldaki küçük çocuk, kara gözlü kadın, toprak ev?
Onların şarkıları, türküleri yoktur. ....
“Anne sen çıkma karşıma. Kimse çıkmasın. Gideceğim Almanya’ya. Babam da tek söz etmesin. Buradaki hayatımız sürünmek. Sabahın köründen akşamın karanlığına çalış, aldığın parayla ekmeğine katık edeme. Yaşıtlarınla Beyoğlu’na çıkıp iki bira içeme...”
...
Hayır mı deseydim?
Hayır demenin gerekliliğini bilmezdim ki!
Hayır desem de kimse beni dinlemezdi ki.
Ben herkesi dinlemeyi biliyordum, yedi ya da on yaşından beri.
..