"Otuz beş seneye yaklaşan ömrümde ancak üç-dört ay kadar yaşamış, sonra benimle alakası olmayan manasız bir hüviyetin derinliklerine gömülüp kalmıştım."
"Ömrümün sonuna kadar diz çökerek, onun hatırlasına karşı işlediğim cinayetin kefaretini vermeye çalışsam, bunda gene muvaffak olamayacağımı, insanların en günahsızına kabahatlerin en ağırını, seven bir kalbi yüzüstü bırakmak ihanetini yüklemenin asla affedilemeyeceğini seziyordum.
"İyi bir ressamdı."
İçimde birdenbire beliren, fakat mahiyetini anlayamadığım bir endişeyle sordum:
"Ressamdı'mı dediniz? Şimdi değil mi?"
-Tabi değil... "Çünkü artık yaşamıyor"
"İnsanlar birbirinin maddi yardımlarına ve paralarına değil, sevgilerine ve alakalarına muhtaçtılar. Bu olmadıktan sonra, aile sahibi olmanın hakiki ismi birtakım yabancılar beslemekti."