Dilgeş

Dünyadaki en büyük mutluluk. Bu Dünya'nın şahidi olmaktı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor. Bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.
İstediği şey eski güzel, rahat, endişesiz ve tekdüze günlere dönmekti. İnsanların dünya karşısındaki kayıtsızlığı da işte tam bu anda kendi zihninde yakaladı.
O güzel pişmanlık hissi çocuklukta kaldı.
insanlar tuhaf! Kendilerini sevmeyen, önem vermeyene daha bir büsbütün tutuluyorlar...