Rsl.gnş
@Resul_gunes
Kim bilir... Belki uzak bir günde, büsbütün başka insanlar olarak, tekrar karşılaşırız.
edebîyat
Grenoble
65 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Büyümüş, kocaman gözlerle ay ışığına ve gölgelere bakıyor, her saniye onun ölü yüzünü görecek diye bekliyordu; evin üzerine ve içine çöken sessizliğin elini kolunu bağladığını duyumsuyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
‘Canımın içi’ diye, ruhu yatıştıran gözyaşlarıyla ağlamaya başladı.
“ bundan böyle o artık içindekileri hiçbir zaman kimseye söyleyemeyecek. bütün söylemek istediklerini söyleyebileceği bu an benim için de, onun için de artık bir daha geri gelmeyecek…”
“ onu anlıyordum,” diye geçirdi.”Sadece anlamıyordum da, yüreğinin gücünü, o samimi, o içten yüreği, vücudunun sarıp sarmaladığı o yüreği, onun yüreğini seviyordum… Hem de öyle güçlü seviyordum ki, sevdiğim için öyle mutluydum ki….”
‘Evet… ben… ben … onun ölmesini istedim! Evet, çabuk ölmesini istedim… özgür olmak istedim… peki ben ne yapacağım? O olmadıktan sonra özgürlük neye yarar!