Retro Okur
@Retrokur
24 Eylül 1999
171 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Siyah bir mumya mıdır bu hayal vâdisinden
Çıka gelir ansızın gölgesiyle, bir umut
Bir düş, karanlığında kaybolur menzillerin
Rüzgâr kıvılcımları doldurur içimize
Tutuşan saçlarından ateş akar gecenin
Alamaz göklerinden kimse rüyanı senin
Kaînat sarayında baht-ı devransın güzel
Bırak da kehkeşanlar yolunda yansın güzel
Pür telaş uyansa da uykusundan bilgeler
Bu sevdalı arzuhal arşa dayansın güzel
Belki bir gün âhınla alevlenir gölgeler
Rüzgâr umut arıyor saçının tellerinde
Gizem hâlâ hicranlı bir bahar ellerinde
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ey bahar, neden yine kıpkırmızı ellerin
Köklerine ölüm mü damlatıldı güllerin
Benim şu kahır yüklü göğsümde döner dünya
Yeniden doğmak için anne arayan zaman
Kâh yıpranmış bir evin duvarlarında leke
Kâh yaklaşan gün için gördüğüm kanlı rüya
Ben böyle yürümezdim eskiden, ak adımla
Adımı bin bir hece yazamazdım adınla
Sensizlikten bunalır tenhalarda gezerdim
Batık bir gemi gibi derinlerde yüzerdim
Her sabah şimdi senin bahsini açıyorum
Her gün bir turna gibi göğünde uçuyorum
Endamına bakarken esrarını özlerim
Her gece gözlerinle kapanıyor gözlerim
Sen yokken, ırmaklarım bilmezdi denizleri
Su, kalbimin tahtına damlardı sade siyah
Hangi duraklarından geçseydim şehirlerin
Bitkin aşklar görürdüm ömrün aynalarında
Pençeleri baldıran kokardı kedilerin
Sen yokken, gergefinden bana bakardı kızlar
Her kuş bir tüy bırakıp giderken kanadından
Avcı hep yüreğime savururdu kendini
Sen yokken, ne ay vardı göğümde, ne yıldızlar
Sensizliğin en ağır fermanıydı içimde
Dudaklarımdan sızan bir damla kandı ölüm
Ölüm seni sevmektir bir celladın elinde
Bilmem hangi yürekte böyle sultandı ölüm