Korkuyorum alışmaktan...
Bir terennûm olarak kalmasından,
Ne yazsam eğerti duracak,
İçimde annesini kaybeden çocuk yok,
Şehid kanlarıyla bir gökkuşağım, çiçekleriyle baharı solanım yok,
Korkuyorum unutmaktan,
Silikleşen zamanın peşinde hunharca koşmaktan,
Lâkin susmanın suça iştirak olduğunu bilecek
kadar, aklım başımda,
Sergüzeşt'im bu aralar
Ruhum Aksa yollarına revân da...
Eli ayağa birbirine dolanmış, titrek
Ahlakı olmayan bir savaşin içinde donakalmış,
Bir gasr-ı vaat etmek ister,
Bir merhâle büyümek koca şehre siper olmak ister,
Asırların ötesinden, bambaşka mekanda,
Bambaşka bir dünyadan seslenmek ister,
Sesim Bilal'den gür dalga dalga ulaşsın,
Tarih 638'e bir nidâ....
İmanı hafiflemiş şu ümmete bir sela okunsun,
Davanın derdine düçar olunsun,
Heyhât..! şu ölü topraklara ki,
Ellerinden istemsizce akıp giden zamanın rehâveti gün geçtikçe üzerlerine çöküyor,
Gördüğüm her kare de,
Gazze'nin güllerden bahçelerde
Bizim sorgu mâhalinde,
Gazze'nin Kevser başında
Bizim mahşer sonunda ...
Acınacak durumdayız, farkında değiliz...