Demian-i oxumazdan əvvəl Hermann Hessenin Yalquzaq, Siddharta və Muncuq oyunları əsərləri ilə tanış idim. Demian isə bu kitabların ən narahat edən nöqtəsidir.
Əsər yaxşı–pis anlayışlarının mütləqliyini sorğulayır. Sinkler üçün dünya əvvəlcə sadədir — işıq və qaranlıq var. Demian bu bölgünü dağıdır və insanın qadağan olunmuş tərəfi ilə də bütöv olduğunu göstərir. Hesse açıq nihilizm etmir, amma oxucunu rahat buraxmır: kitab cavab vermir, yol göstərmir, yalnız ağır suallar buraxır. Bitəndən sonra qalan sükut isə boş yox, düşündürücüdür