Zeynep

Ne tutkusu ne de bu tutkuyu güdüleyen canlılığı kalmıştı. Bir ölüydü sanki. Ruhu ölmüştü. Bir hayvandı, işe koşulan bir hayvan. Yeşil yapraklardan süzülen gün ışığında güzel hiçbir yan bulamıyordu. Mavi gökyüzü de eskiden olduğu gibi, gün yüzüne çıkarılma arzusuyla titreyen kozmik derinlikle ilgili hiçbir şey fısıldamıyordu. Artık hayat onun için katlanılamayacak kadar sönük ve manasızdı.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Evini ve ailesini arkasında bırakıp giden birinin hüznüne benzer bir üzüntü kapladı içini.”
Ayağa kalktı, aynada kendine baktı. “ İşte sen o çamurdan çıktın Martin Eden“ dedi büyük bir ciddiyetle.
O kızın sert bakan gözlerini gördünüz. Hiç kimse tarafından korunup kollanmamış, hep kendi başının çaresine bakmış.Kendi başının çaresine bakmış bir kızın gözleri yumuşak ve kibar olmaz.
Bir sürü kitap okudu ama içindeki huzursuzluk azalmak yerine daha da büyüdü.