Rey
@Reyale
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünyayı esrarlı yapan bir şey varsa, o da, insanın kendi içinde barındırdığı, ikiz kardeşi gibi birlikte yaşadığı bir ikinci kişinin varlığıydı.
Hiçbir zaman inandıramadım seni sıradan bir hayata razı olman gerektiğine. Hiçbir zaman inandıramadım seni, o sıradan hayatta benim de bir yerim olması gerektiğine.
Boş bakardım, çünkü yüzümde yazılı olandan bilmeden korkardım; boş bakardım çünkü seni bıraktığım yerde bulamamaktan korkardım.
"Dünyanın tepeden tırnağı değiştiğine inanıvermesi için insanın," diye düşündü Galip "kendisinin bir başka biri olduğunu anlayıvermesi demek ki, yetiyormuş."
Sessizlerin, anlatmayı bilmeyenlerin, kendini dinletemeyenlerin, önemli gözükmeyenlerin, dilsizlerin, o iyi cevabı hep olaydan sonra evde düşünenlerin, insanların hikayelerini merak etmediği o kişilerin yüzleri diğerlerinden daha anlamlı, daha dolu değil mi?