Rey
@Reyale
Şu anda okuduğu kitaplar
Öğretmenlik bölümü okuyanlar için 4 senenin özeti niteliğinde, alan kavramlarına hakim olmak adına okunabilecek bir kitap fakat ekstra bir bakış açısı sunduğunu söyleyemem. Uygulama örneği kısımlarının daha özele inlerek verilmesi faydalı olabilirdi. Tek oturuşta okunabilecek sürükleyicilikte değil fakat yancı kitap olarak beyni taze tutmak adına okunabilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seçilmiş Selene nasıl değil?
Serinin 3. ve son kitabı. Beğenime göre bir sıralama yaparsam 2, 3, 1 şeklinde olur. Selene ve Gunnar çatışması esnasında Anaid'in tam bir ergen olduğunu düşünüyorum. Zaten kitap boyunca Baalat'ı resmen çağırdı. Selene'yi yabana attı, zekasını Rock gibi, onu ilk haliyle sevmeyen ve aşağılanmasına göz yuman bir çocuk uğruna harcadı. Boş yere, birçok derde sebep oldu.
Bununla birlikte ruhlar dünyası kısımlarında oldukça iyiydi yine de asla bir Selene dirayetinde olmayacak. Anaid'in geçtiği yolları Selene çok daha vahim hallerdeyken geçebilmişti. Selene'nin 10 farklı zaafı vardı ve hepsini kontrol etmeyi bildi. Anaid'in ise yalnız bir zaafı (Roc) vardı ve kontrol edemedi. Neden Roc'a bu denli aşık olduğu da belli değil, bir saplantı olduğunu düşünüyorum. Roc'a karşı neredeyse her zaman Odish yanı aktifti. Bencilce. Roc'un onunla düzgün bir konuşması bile hemen hemen olmamıştı,buna rağmen nasıl ona bu kadar aşık olabildi? Selene'nin erkek seçimi dahi kızı Anaid'den bin kat iyi. Gunnar gibi bir baban var Anaid ve gidip Roc'a düşkün oluyorsun. Zevk desen o da yok.
Nasıl seçilmiş Selene değil yahu?
Eğer Christine olmasaydı Anaid çoktan ölmüştü. Christine kitapta en en aklı çalışan kişiydi, zaten çok güçlü ve tecrübeliydi. Açıkça odishler omarlardan daha zekiydi. Christine odish olmasına rağmen bir omar'dan bile daha sevgi doluydu. Güya omarlar daha iyi biliyordu sevmeyi. Christine mis gibi karakter.
Baalat kitaplar boyu ağır ağır göze sokulan iyi işlenmiş bir kötüydü. Biraz daha dövüşülmesini isterdim. Tam güç görmek harika olurdu.
Clodia kitabın ciddiyetini sarsıyor ve gereksiz modern kılıyordu. Parti sahnelerindense ayin sahneleri içermesini yeğlerdim kitabın. Ayrıca gerçekten kimse aşkınızı umursamıyor Anaid ve Clodia. Bu kadar boşa harcanan zamanla Anaid'in
Beklenmedik bir komedi
Alışkanlık gereği, bir kitaba yeni başladığımda konuya alışana kadar yaklaşık 30-40 sayfa okurum. Fakat Doktor Ox'un Deneyi'ni okurken 20 sayfa sonra 'Anlaşıldı sıkıcı olacak' diye düşündüm çünkü karakterlerin gerek diyalogları, gerek görüşleri, gerek işleri çok sıkıcıydı. Benim için kitabın ilgi çekici olması ise tam bu sıkıcılığa alışmışken başladı. Meğer doğaüstü derecede sıkıcı ve basit bir kentin üzerinde yapılan bir 'aşırılık' deneyini okuyormuşum. Aşırılık deneyinden kastım ise şu: Varolan oksijeni arttıran Doktor Ox, sakin insanları aşırı hiddetli, sıkı dostları sıkı düşman, yavaş olanları aşırı hızlı tiplere çeviren bir gaz salınımı yapmış oluyor. Şehrin resmen çıldırmasını izlemek beni o kadar eğlendirdi ki bitirdiğim an tekrar mı okusam diye düşündüm. İlk birkaç sayfaya bakarak kitabı yargılamayın çünkü ilk sayfaların özellikle sıkıcı yazılması dahi son sayfaların aşırılığını göze sokmanın bir yolu. Aşırılık ki ne aşırılık... Adamlar savaşa giriyordu az kalsın yahu!
Spoi içerir~
Eğer ilk 10 sayfayı çoktan okumuşsanız dikkat! Kitabı sonuna gelene dek elinizden bırakamayabilirsiniz!
Asker olmak üzere ülkesine çağırılan bir adamın vatan, savaş, asker, görev, özgürlük, sevgi, insanlık gibi kavramlar üzerine çıktığı bir düşünce yolculuğu okuyacaksınız. İnsanları öldürmeyeceğine dair kendine yemin etmiş bir adam, gün gelip de göreve resmi olarak çağırıldığında yeminine sadık kalabilecek midir? Eşi, özgürlüğün en büyük destekçisidir. Kitap boyunca o resmi belgeye direnmesi ve savaşın bir piyonu daha olmak yerine inandığı şeyler uğruna yaşaması için yüreklendirmeye çalışır eşini. Fakat adamın içinde bir makine olarak nitelendirilen otorite korkusu, yanlış olduğunu ve istemediğini bildiği hâlde onu yine de koşa koşa Almanya'ya, savaşa gitmeye zorlamaktadır. Aslında ben adamın bu makineyi parçalayabileceğini düşünmemiştim. Ne kadar yanlış olduğunu bilse de; eşini, özgürlüğünü kaybedeceğini bilse de otoriteye boyun eğeceğini düşünmüştüm. İçimde yalnızca ufacık bir umut vardı. Ben de tıpkı eşi gibi vazgeçeceği o küçük cesaret kırıntısını bekliyordum öylece. Kitabın son sayfalarına geldiğimdeyse büyük bir şaşkınlık yaşadım. Adamın vazgeçişi sınır kapısına ulaştığında, savaşın insanlar üzerindeki etkilerini gördüğü o anda gerçekleşti. Tam da her şey bitti derken son anda tutundu özgürlüğüne ve doğrularına. Kısa ve öz, bir solukta heyecanı ve gerilimi yaşatan beklentimin çok üstünde bir kitaptı.
Okuyun, pişman olmayacaksınız.
Hovardalıktan zevk alan, başından geçen veya yalnız hayalini kurduğu her türlü gönül macerasını yakın arkadaşlarına ballandıra ballandıra anlatan bir adamdır Necdet. Bu gönül eğlencelerinin yine bir tanesi ise tam anlamıyla bir felaketle sonuçlanır.
Çünkü Necdet aşık olur.
Aşık olduğu kadın, Meliha ise daha o bir adım atmadan yakın arkadaşı İbrahim Şemsi ile evlendirilir.
Meliha, Necdet'in ona olan çılgınca aşkını fark eder ve onun aşkına aşık olur.
Ve Necdet'in, ihtirasları uğruna kocasına ihanet etmeyi göze alan Meliha'ya olan aşkını bastırmak için verdiği yıpratıcı mücadelesi başlar.
_
"Ben onu bütün hıyanetleriyle, bütün kusurları, ayıplarıyla seviyordum."
_
Zehirli, yasaklı bir aşkın insanı ne hale koyduğunu başarıyla işleyen bir kitaptı Zavallı Necdet. Fakat kitap boyunca aklımı kurcalayan bir nokta vardır ki, gerçekten zavallı mıdır Necdet?
Eğer en başında, gönlünü bu denli coşturan Meliha'yı uzaktan izlemek yerine, şımarıkça bir zevkle önce onun tarafından arzulanmayı beklemek yerine evlenme teklifi etmiş olsaydı belki de mutlu olacaklardı. Belki de ikisi de acı çekmeyecekti ve benim bu hikayede asıl üzüldüğüm kişi, değerli bir koca ve arkadaş olan İbrahim Şemsi ihanete uğramamış olacaktı.
Ya da daha da başında, Necdet hovarda olmak yerine sorumluluk sahibi bir eş olup yıllar önce annesinin evlenmesini istediği olgun bir kız olan Müzehher ile evlenmiş olsa belki de Meliha'ya hiçbir zaman o gözle bakmayacaktı.
Belki de Müzehher üzüntüden kalp krizi geçirmeyecekti.
Belki de Necdet pişmanlıklarını taşıyamayarak intihar etmeyecekti.
Belki de Meliha doğum yaparken ölmeyecekti.
Belki de İbrahim Şemsi tıpatıp Necdet'e benzeyen 'oğlu' ile bir başına kalmayacaktı.
Ego yüzünden kaçan fırsatlar, yasak ilişkiye direnme uğruna yataklara düşen
