Boka ayağa kalkıp barakaya doğru yürürken, Davut’un Golyat’a yaptığı gibi Nemecsek’in Feri Âts’ı yere serdiği noktada durdu. Eğilip o değerli çocuğun ayak izlerini aradı. Sevgili arkadaşının dünyevi hayattan ayrılışı gibi onların da kumun üzerinde kaybolup gitmeleri mukadderdi.
Mesele senin gözünde her zaman çok basit göründü,
Duruma aşağı yukarı şöyle bakıyor olmalıydın:Bütün yaşamın boyunca çok çalıştın; her şeyini çocuklarının, özellikle benim uğruma feda ettin, ben de bu sayede “günümü gün ederek” yaşadım,istediğim mesleğin eğitimini almakta özgür bırakıldım, karnımı nasıl doyuracağım kaygısı, daha doğrusu herhangi bir kaygı taşımam için hiçbir nedenim olmadı.