Benim kimliğim
bir kavganın iziyle şekillendi.
Göğsüme saplanmış kelimelerden öğrendim nasıl susulacağını.
Ama sustuğum yerde büyüdüm en çok.
Orada serpildi özgürlüğüm,
Orada çatladı kalıbım.
-Rey
Varoş sokakların akşam eve dönüş yolunda sisli sokak lambalarının ışığı altında
terli,kirpikleri tozlu,yorgun ve heybesinde mübrem acılarıyla
hiçliği arayan yaşlanmış ayakkabı izlerini arıyorum.
Ne kadar garip değil mi?
Hiçlik insanın ulaşabileği en büyük mertebeymiş.