Söz ustalarının bulunmadığı veya yazıların ve sözlerin şikâyet taşımadığı yerlerde, yönetim ne kadar beceriksiz ve kötü olursa olsun, kendi kendine çöküp gidinceye kadar iktidarda kalır.
Böylece, muhafazakâr ile kökten değişiklik isteyen (radikal) arasındaki başlıca fark geleceğe karşı gösterilen davranıştan doğmaktadır. Geleceğe karşı duyulan korku bizim şimdiki düzene sarılmamıza, geleceğe ait beslenen ümit ise bizim değişikliğe karşı istekli olmamıza sebep olur.