Doğanın güzelliklerini duymak, hatta çok derinden duymak bile, dinsel duygu ile aynı şey değil, ama bu ikisinin birbirlerine çok yakın olduklarına inanıyorum.
Doğa karşısında hemen hemen herkes duygulanır, ama daha az, ama daha çok... Oysa Tanrı'nın bir ruh olduğunu ve ona inananların ona tüm ruhlarıyla ve gerçekten bağlanmaları gerektiğini ta derinden duyan pek az insan vardır.
Buralar öylesine güzel ki... Tabii, insanın görmesini bilen, yalın ama kendinden ışınlı gözlen varsa... Gerçi insanda öyle gözler varsa, her yer güzeldir zaten.