Öyle yerler var ki bu yörede - Tanrı'ya şükür her yerde vardır - insan kendini herhangi bir yerde olduğundan daha çok evine yakın hissediyor, çok eskilerden kalma, sıla özlemini andıran bir duygu doluyor içine, biraz melankoli taşıyan bir duygu... Yine de, öylesıne uyarıcı kı, insanın kafasını canlandırıyor, güçlendiriyor ve nedendir nasıldır bilinmez, yapmamız gereken iş için yeni bir istek yeni bir cesaret veriyor bize.
"Yaşamın ağır yükünden kurtuldu, bizlerse katlanmava devam etmek zorundayız." Yine de o eski yaşamımıza öylesine bağlıyız ki... Çünkü umutsuz dönemlerimizin yanı sıra mutlu anlarımız da var, yüreğimizın, ruhumuzun neşeyle dolduğu, sabahları cıvıl cıvıl ötmekten kendini alamayan tarlakuşu gibi coştuğumuz... Ruhumuz kimi kez sıkışsa, korkulara kapılsa bile. Sevdiğımiz herkesin, her şeyin anısı olduğu gibi duruyor ve yaşamımızın akşamında yeniden uyanıyor... Evet anılar ölmüş değil, yalnızca uykuda. Ve bunlardan bir hazine toparlamak hiç de kötü değil.