Bitmeyen bir ağrıdır zonklar şakaklarımda
Gece gündüz aklımda birisi var, sen misin?
Kah bir damla yaş olan solgun yanaklarımda,
Kah dağlardan içime esen rüzgar sen misin?
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında;
Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.
Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında...
Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde bir uzak ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
Ne hazin güneşin batması çığlık çığlığa her gün?
Güllerin solması ve dönmesi havada kuşların?
O bitmeyen hüznü, apansız akşam oluşların...
Affedilmez bir zamandır bu, isteksiz, ölgün,
Her akşam dünyamıza gölgesi düşer ölümün.
Gecelerden bir gece uyanırsan apansız;
Uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse;
Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız;
Ve bir gün kabrimde bir sarı çiçek biterse;
Bil ki seni seviyorum.