Bak ellerin de üşümüş, ama kalbin sımsıcak,
Titreme, korkma artık yanımdasın,
Hiç bırakma bu çocuksu halini, ne güzel!
Ne güzel seninle bir aydınlık olmak!
Tenime bir iğne batmışcasına çoğu geceler;
Sıçrarım uykumun bir yerinde, apansız;
Aklımdan ayrılık üstüne şarkılar geçer,
Yastığım sırılsıklam ve ben yapayalnız.
Hiç değişmemiş diyorum içimden, ne güzel!
İşte yine o! Yine mahzun, yine dalgın, yine ürkek!
Hadi gel diyor dudakları, -Özledim, hadi gel,
Biliyorum oysa; uzatsam ellerimi, gidecek...
Durup durup seninle karşılaşıyorum her yerde,
Karşıma çıkıyorsun her köşebaşında sen...
Kimi gün parklarda, kimi gün sokaklarda ,caddelerde
Gözgöze geliyoruz, saatlerce bir şey söylemeden...
Oydu işte alıştığım, özlediğim şimdi de;
Sevgice bir tutku, aşkımsı bir yakınlık.
Avunmak... Kırık dökük anılarla artık,
Kim bilir? O geceler yaşanmadı belkide!