Uzun zamandan beri okuduğum en iyi romandı.
Oblomov'un Rüyası bölümü özellikle çocukluğumu hatırlattı.
İnsanı içine çeken, duyguları çok iyi aktaran, kimi zaman hüzünlendiren kimi zaman nüktedan bir eser.
"Oblomov'u dehşet içerisinde, tekrar ve tekrar okuyorum."
Lev Tolstoy
(Arka kapaktan)
İnsan pek zor bir yolla ya kaderine boyun eğmeyi öğrenir (ki o zaman bedeni ağır ağır, giderek kendi yönünü bulur), ya da keder yıkar onu, (duyduğu kedere veya kişiliğine göre) artık bir daha ayağa kalkamaz.