Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
617
Basım Tarihi:
Ekim 2019
İlk Yayın Tarihi:
1859
Yayınevi:
İletişim Yayınları
Orijinal Adı:
Обломов
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789750517884
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
40 diğer baskı · Tümünü Göster
Oblomov
32,5bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 622 s.
Oblomov
10,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2021 · 632 s.
Oblomov
2.695 okunmaİletişim Yayınları · Ekim 2019 · 617 s.
Oblomov
1.097 okunmaKoridor Yayıncılık · Kasım 2022 · 664 s.
Oblomov
369 okunmaYordam Kitap · Ağustos 2022 · 624 s.
Oblomov
289 okunmaDorlion Yayınları · 2019 · 448 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Ya şimdi ya da hiçbir zaman!"
Hepimizin içinde az veya çok bulunan Oblomovluk; bir bezgin ruh hâli diyebiliriz ve kitap bu miktarın belirlenmesinde, biraz ailenin biraz çevrenin olumlu, olumsuz payını tüm yönleriyle bize sunmuş.
Kitapta, Oblomov olmanın etkilerini net görüyoruz ve açıkçası beni zaman zaman "hadi ama" demeye yöneltmekle beraber, bazı gereksiz bulduğum kısımlar olsa da olayların böyle güzel işlenmesi, dilinin sade ve çok akıcı olması, elbette en önemlisi de kişiye; kendisini, hayatı ve çevresindeki insanları sorgulatması, kitabı, çokça düşünülmesi gereken başka bir boyuta taşıyor. Kitaptaki anlatım bana çok samimi geldi, bazen gülümsedim bazen kızdım ve sevdim, yazarın diğer tüm karakterleri anlamlı işleyişini ise oldukça başarılı buldum.
Harika bir kitap okuduğumu düşünüyorum.
İtiraf ediyorum !Edebiyat
Bazı kitaplar vardır, içindeki bir karakterle kendimizi özleştiririz; bazı kitaplar vardır, karakterle içselleştiririz ve artık o biz oluruz. Okurken bazen tedirgin oluruz “ Bu kadarıda fazla, bu kitap beni anlatıyor! “ hissini yaşarız. Bu kitap işte o kitap. İtiraf ediyorum: ben Oblomov’dum.
Kitabı okurken bir yandan yazarı araştırıyordum kitap beni sarıp sarmalamıştı ve oblomovculuk kavramı ile tanıştım iyice şaşırdım kitap sadece beni değil benden önce çok kişiyi bağlamıştı.
Çoğu şey için kullanırız “ doğru zaman” ben bunun kitaplar içinde geçerli olduğuna inanıyorum. Bazı kitapları daha iyi
okumak, anlamak, sevmek, içselleştirebilmek için “doğru zaman” gerekli. Benim için doğru zamandı.
Ben kitabın incelemesini okumamın üzerinden 1 yılı aşkın süre geçmesine rağmen yazıyorum. Edebi bir inceleme değil; duygusal bir inceleme. Ve tavsiye: Bu kitabı mutlaka oku! Benim hayatımı değiştirdi. Eğer seninkini değiştirmiyor ise hayatı sorgulatacak ve keyifle okuyacaksınız!
YA ŞİMDİ YA HİÇBİR ZAMAN, UNUTMA!
FOTOĞRAFLI GENİŞ ÇAPLI OBLOMOV İNCELEMESİEdebiyat
NIKOLAY DOBROLYUBOV
Christine Borowec'in hazırlamış olduğu ön sözde dikkatimi çeken ve not aldığım Nikolay Dobrolyubov' a ait "What Is Oblomovism" başlıklı makaleden söz edeceğim.
Öncelikle Dobrolyubov'dan biraz bahsetmekte fayda var. Geleneksel ve Romantik edebiyatı reddeden radikal bir faydacı eleştirmendir kendisi. Bir rahibin oğlu olan Dobrolyubov, bir ilahiyat okulunda ve bir pedagoji enstitüsünde eğitim gördü. Hayatının erken dönemlerinde gelenekçiliği reddetti ve idealini Batı bilimi tarafından temsil edilen ilerlemede buldu. Dobrolyubov, 1856'da etkili bir liberal süreli yayın olan Sovremennik'e katkıda bulunmaya başladı ve 1857'den ölümüne kadar bu derginin baş eleştirmeniydi. Radikal aydınlar arasında Vissarion Belinsky'den sonra belki de en etkili eleştirmendi; asıl kaygısı edebiyattan ziyade hayatın eleştirisiydi. En çok “Oblomovizm Nedir” denemesiyle tanınır. Makale, Ivan Gonçarov'un romanındaki Oblomov karakterinin temsil ettiği fenomeni ele alıyor. Dobrolyubov "Oblomovizm" terimini, Rus yaşamı ve edebiyatının gereksiz adamı için bir isim olarak kurdu.
OBLOMOVLUK NEDİR?
"Şu gücü sınırsız "İleri!" sözcüğünü Rus ruhunun dilinde söyleyebilecek adam nerde? Yüzyıllar yüzyılları izliyor ve yarım milyon tembel, mıymıntı
insan büyük bir uyuşukluk içinde pinekleyip duruyor; Rusya'da şu gücü sınırsız sözcüğü ağızlayabilecek adam pek ender çıkıyor doğrusu."
(Gogol)
On yıl boyunca büyük merakla beklenen Oblomov kitabı hakkında tartışmalar, daha kitap yayımlanmadan önce başladı. Çünkü sıradışı bir eserin bizi karşılayacağı biliniyordu. Derken kitap çıktı ve hepimiz alabildiğine büyük beklentilerle
okumaya giriştik. Bu arada romanın 1849'da yazılan ve yaşadığımız günlerin ilgilerine epey yabancı olan ilk bölümünü pek çok kişi sıkıcı bulmuştu. Pek çok kişi için
Bir Kader Motifi: Oblomovluk
Kitapla ilgili ön bilgilerim tembel bir adamın hikayesi olmasıydı ancak okudukça tembelliğin öyle durduk yerde oluşmadığı, arkasındaki perdeyi araladıkça bunun doğumdan ölüme kadar bir kaderi teşkil ettiğinin idrakine vardım.
Oblomov çok varlıklı bir ailenin çocuğu, üç yüz köylünün bulunduğu bir çiftliğin sahibi, bir beyzade. Doğduğundan beri dadısı, hizmetçileri, yardımcıları hiç eksik olmaz, hiçbir işini kendi yapmaz, hep yapanları etrafındadır. Ölene kadar çoraplarını dahi hizmetlisi Zahar giydirir. Aile çocuklarının yaşamını ablukaya almış fanusun içinde yetiştirmeye çalışmıştır. Ailenin kendi yapısı da hep böyledir. Değişime inanılmaz kapalı, ileriye dönük hiçbir hayali olmayan, aman ağzımızın tadı bozulmasın diye kendilerine gelen mektubu bile açmaktan korkan bir aile.
Oblomov ve ailesi için dünya cennetten bir köşe olacakken hayat neden böyle ilerlemez? Çünkü hayatın ele alınması gereken bir sorumluluğu vardır. Siz bu sorumluluğu alamaz ya da bu fırsatı vermezseniz, hep başkalarını kullanırsanız, işlemeyen bir uzvun ölmesi gibi hayat sizi yavaş yavaş öldürür.
Oblomov ailesinden kalan servete, varlığa, makam ve mevkiye rağmen sıkılır. Hayatının amacı yoktur çünkü . Ne için yaşadığının niye yaşadığının farkında değildir. Her gün mekanik bir şekilde işleyen makineden farksızdır. Önündeki sorunları çözmeye gücü yoktur, kımıldayamaz. Evine gelen her misafire sorunlarını anlatır, onların çözmesini ister. Sanki yaşadığı hayat ona ait değilmiş gibi davranır. Aylardan mayıs olmasına rağmen misafirlerine “ Soğuk getirdiniz, üşüdüm.” diyerek sarılamaz. Mis gibi bahar gününde Oblomov donmaktadır, bunu kimse anlayamaz. Arkadaşlarının dışarı çıkma tekliflerine havanın rutubetini bahane eder, kabul etmez. Çünkü annesi de onu havanın rutubetli olmasından dolayı dışarı
Oblomov okurken sinirlerinizi bozacak bir karakter, bana göre kesinlikle kolay bir kitap, kolay bir okuma değil. Her şeyden önce kendisini çok tekrarlıyor ve çok yavaş ilerliyor. Buna rağmen sindirdikçe kendinizden bir parça buluyorsunuz, acı gerçekle yüzleşiyorsunuz. Hepimiz Oblomovuz arkadaşlar. Hepimizin “Oblomovluk” yaptığı zamanlar var , insanoğlunun ruhundan , yaratılışından bir parçayı anlatıyor roman. Karakter gelişimi Rus edebiyatına yakışır şekilde mükemmel tabiki. O kadar ki okudukça gıcık kapıyorsunuz, romana girip dürtmek istiyorsunuz karakteri. En kötüsüde kendiside farkında hayatının kötüye gittiğini, değiştirmek için her türlü imkanı var ama o ilk adımı bir türlü atamıyor. 1859 da yayınlanan bu kitap Rus insanını çok etkilemiş ve Rusçada oblomovluk diye bir deyim oluşmuş.
Dip not: Hepimize Stolz gibi dost nasip etsin.
Hepimiz bir Oblomov hepimiz bir Stolz uz.Edebiyat
Yazar kökeni: Rus klasik edebiyatı
Romanın havası: ağır perdeli odalar, uzun öğleden sonraları, hareketsiz bir yaşam Taşıdığı duygu: erteleme, içsel yorgunluk, yaşam karşısında edilgenlik tembellik , keyifçilik, değişim arzusu, değişim korkusu
Bugüne kadar okuduğum klasikler arasında Oblomov kesinlikle en iyilerden biriydi. O kadar severek okudum ki bitmesini hiç istemedim; bir yandan da kitap beni içine öyle çekti ki fark etmeden bir hafta gibi bir sürede bitirmiş oldum.
Bu kitapta her karakter, aslında içimizdeki farklı bir yönü temsil ediyor bu sebeple ben bu kitaba bayıldım .
Kimse tek bir parçadan oluşmuyor; sürekli iç seslerimiz 'yap', 'yapma', 'hadi artık', 'çok yorgunsun, sonra yaparsın' gibi birbirine zıt şeyler söylüyor.
Ve her birimizin içinde biraz keyfine ve rahatına düşkün bir taraf var. Kimimiz daha çok Oblomov gibiyiz; erteleyen, sakinliği ve konforu seçen yanımız daha güçlü.
Kimimizde ise Andrei Stolz baskın; hareket eden, disiplinli ve sürekli ilerlemeye çalışan tarafımız var...
Olga karakteri ise içimizdeki değişim arzusunu, motivasyonu ve 'daha iyi olabilirim' hissini temsil ediyor. Stolz ile birlikte bizi ileri taşıyan tarafımız gibi.
Agafya ise konforu, kabullenişi ve olanı değiştirmeden yaşama halini temsil ediyor. Bu yönümüz de çoğu zaman Oblomov tarafımızı besliyor.
Peki Zahar? Benim için kitabın en sıcak ve en insani karakterlerinden biriydi. Oblomov’un dünyasının günlük hayattaki yansıması gibi… onun tembelliğini, alışkanlıklarını ve eski düzenini hayata taşıyan bir figür. Sanki Oblomov'un iç dünyası dışarıda by karakterle vücut buluyordu .
Hepsini ayrı ayrı çok sevdim. Çünkü her biri, insanın tek bir şey olmadığını; içinde sürekli çatışan, değişen ve yaşayan parçalar bulunduğunu gösteriyor. İşte bu da, bana kalırsa ; hayatın ve
Hangimiz zaman zaman Oblomov gibi tembel,her şeyi boşlayıp bir köşede saatlerce uzanıp insan kalabalığından uzaklaşmak istemedi ki?
Oblomov hayata olan bağlantısını koparmış, yatağından kalkıp ayakkabılarını giymeye bile üşenen tembelliği kendine adet edinmiş bu güne kadar okuduğum en farklı karekterlerden biri...
Zaman zaman gülerek ,zaman zamanda bu kadarıda fazla dediğim yerler oldu. Ama kitap bugüne kadar okuduğum en iyi ve unutamayacağım kitaplardan biri diyebilirim.
Ne olurdu Oblomov hayata tutunsa , hayallerine kavuşsaydı. Arkadaşı Ştolz'un fedakarlığına bir karşılık verip elinden tutup yaşamayı seçseydi .
Kim bilir bunları yapsa belki de Oblomov diye biri olmazdı.
Pek fazla uzatmadan fikirlerimi beyan ettim .ama şunu söylemeliyim ki her okurun mutlaka okuması gereken , kendinden bir şeyler bulabileceği bir kitap...
“Sebebi Oblomovluktu…”
Edebiyatçı bundan bir şey anlamadan tekrarladı:
“Oblomovluk! Nasıl bir şeydir bu Oblomovluk dediğin?”
#Oblomov kitabının yazarı olan #Gonçarov “Tembelliği bir sanat haline getiren Oblomov, Rus romanında ‘lüzumsuz adam’ tiplemesinin ölümsüz örneklerinden biridir.” Demiştir. Roman üzerinden rus entellektüel kesimini eleştirmiştir yazarımız. Roman çıktığı zaman popülerlik kazanmış ve roman içerisindeki karakterler, Rus kültürünü etkilemiştir. Etkilenen kişiler arasında 
Lev Tolstoy var. Roman için “Oblomov’u dehşet içerisinde, tekrar ve tekrar okuyorum.” demiştir.İşte bu karakterlerden birisi olan ve romanın hikayesi bu karakterin üzerinden dönen gerçek ismi İlya İlyiç ( 
Oblomov )…
İlya ilyiç ( Oblomov ), kitaba ismini verilen kişidir. Eğitimi ve ona miras bırakılan mülküyle endişelendirilmeyecek şekilde büyütülmüştür. Kendisine ailesinden miras kalmış be bu mirasların kirasıyla geçimini sürdüren kişidir. Romanın başlangıcının neredeyse 50-60 sayfası odasından dışarı çıkmayan ve sürekli hizmetçisi (Zahar) ile çatışır. Oblomov be hizmetçisi Zahar ile aralarında sıkı bir bağ vardır. İlya İlyiç, Zahar’ın bir sözüne taktığından kitap içerisinde sayfalarca sitemi yazılmıştır.
Kitapta çok az karakter var. Bu yüzden okuması gayet kolay ve anlaşılır. Olay akışı fazla gelişmiyor. Bazı şahıslar arası konuşmalar 20-30 sayfaya sığdırılmış ve görülen bir rüyada aynı şekilde sayfalarca anlatılmış. Kitabın teması aşk üzerine kurulmuş…
Okuduğum yayınevinin kitabının ilk sayfaları, Oblomov ve etrafındaki insanların resimleri çizilmiş. Okumaya başlamadan önce bu resimleri incelemiş olmam hoşuma gitti. Daha sonrasından kronolojik sıraya göre tarihi olaylara yer vermiş. 2 bölüme ayırmış, 1. bölüm yazarın hayatındaki önemli olaylar, 2. bölüm ise aynı yılda rus
Lev Tolstoy var. Roman için “Oblomov’u dehşet içerisinde, tekrar ve tekrar okuyorum.” demiştir.İşte bu karakterlerden birisi olan ve romanın hikayesi bu karakterin üzerinden dönen gerçek ismi İlya İlyiç ( Oblomov )…
İlya ilyiç ( Oblomov ), kitaba ismini verilen kişidir. Eğitimi ve ona miras bırakılan mülküyle endişelendirilmeyecek şekilde büyütülmüştür. Kendisine ailesinden miras kalmış be bu mirasların kirasıyla geçimini sürdüren kişidir. Romanın başlangıcının neredeyse 50-60 sayfası odasından dışarı çıkmayan ve sürekli hizmetçisi (Zahar) ile çatışır. Oblomov be hizmetçisi Zahar ile aralarında sıkı bir bağ vardır. İlya İlyiç, Zahar’ın bir sözüne taktığından kitap içerisinde sayfalarca sitemi yazılmıştır.
Kitapta çok az karakter var. Bu yüzden okuması gayet kolay ve anlaşılır. Olay akışı fazla gelişmiyor. Bazı şahıslar arası konuşmalar 20-30 sayfaya sığdırılmış ve görülen bir rüyada aynı şekilde sayfalarca anlatılmış. Kitabın teması aşk üzerine kurulmuş…
Okuduğum yayınevinin kitabının ilk sayfaları, Oblomov ve etrafındaki insanların resimleri çizilmiş. Okumaya başlamadan önce bu resimleri incelemiş olmam hoşuma gitti. Daha sonrasından kronolojik sıraya göre tarihi olaylara yer vermiş. 2 bölüme ayırmış, 1. bölüm yazarın hayatındaki önemli olaylar, 2. bölüm ise aynı yılda rus"Sönmekle başladı benim hayatım"Edebiyat
Merhaba... İvan Aleksandroviç Gonçarov'un Oblomov adlı romanını İletişim Yayınları'ndan okudum. Ergin Altay çevirisiyle okuduğum bu roman değişime karşı duran, hareket etmemeyi neredeyse hayatının amacı haline getiren ( Yaşamlarını sürdürme nedenleri farklı olmakla beraber Katip Bartleby romanına benzediğini düşünüyorum bu yönüyle) Oblomov'un 32 ile 45 yaş arasındaki 13 yıllık yaşam öyküsünü okuyoruz.
Roman 4 isimsiz bölümden oluşuyor. İlk bölüm Oblomov'un hareket etmediği, çevresinde ve dünyada yaşanılanlardan haberdar olmadığı, bir önceki yılın gazetesinin masasında olup ona göz gezdirdiği, hayata karışmak gibi bir amacının olmadığı ve yaşamını divanda uzanarak sürdürdüğü bölümdür. Bu bölümün dokuzuncu başlığı olan "Oblomov'un Rüyası" adlı başlık ise hem Oblomov'un, hem Oblomov'un doğduğu yer olan Oblomovka bölgesinin hem de romanının özeti şeklindedir ve asıl verilmek istenen mesajı sadece burası okunarak bile alabiliriz. 49 sayfalık bu bölümde anlatılan, küçük Oblomov'la birlikte ailesinin günlük yaşamının ve yaşadıkları yer olan Oblomovka bölgesinin anlatıldığı bölümdür. Hayat burada Oblomov'un yaşamındaki durağanlık gibi durağandır, hayatlarında bir değişiklik istemezler ve bu değişikliğin olmaması için Tanrı'ya dua ederler:
"Oblomovka sakinleri sızlanarak, haç çıkararak yataklarına girerlerken, 'Tanrı'ya şükürler, bugün de geçti!' derler. 'Güzel bir gündü: İnşallah yarınki günümüzde böyle olur! Sana çok şükürler olsun Tanrım! Çok şükürler olsun sana Tanrım!' " (Sayfa 164, bölüm 1, başlık 9 -Oblomov'un Rüyası-)
Oblomov ailesi değişimden o kadar korkarlar ki Baba adı İlya olan Oblomov'un adı bile İlyiç Oblomov'dur ve kendi adı baba adıyla benzerlik taşımaktadır. Oblomov'un rüya gördüğü bu bölümde Oblomov ailesinin ve Oblomovka sakinlerinin çalışmaktan nefret
Bu romanı; üstünkörü okursanız, ana karakter Oblomov’u tembel, üşengeç, vurdumduymaz, asosyal biri olarak algılayabilirsiniz. Ama karakteri derinlemesine okuyup; çocukluğunu, ailesini, yaşamını, olaylara bakışını anlamaya çalışırsanız Oblomov’un bunlardan çok daha fazlası olduğunu algılarsınız. Oblomov tembel birinden daha çok hayatındaki anlamı bulamamış belki varoluşsal sıkıntılar yaşayan biri olabilir. Hayata tam olarak atılmasında onu tutan neden; üşengeçlikten ziyade, ailesinin onu çocukluğunda aşırı korumacı yetiştirmesinden dolayı bilinmezliğe duyduğu korku olabilir. Evinden uzaklaşmamasının, topluma karışmamasının nedeni insanlara duyduğu nefretten ziyade, sadece evinde kendini güvende hissetmesi olabilir.
Kısaca Oblomov dışardan görünenin aksine tembel değil; hayatla barışamamış bir türlü hayatı tam olarak yakalayamamış, dünyada kendi küçük alanı dışında kendine bir yer bulamamış, temiz kalpli, düşünceli, hassas, sade bütün derdi kendiyle olan biri.
Kitabın uzunluğu gözünüzü korkutmasın, okunması keyifli, kendinizden birçok şey bulabileceğiniz bir kitap. Oblomov’luk yapmayın, okuyun bence.
Yazar Hakkında
İvan GonçarovYazar · 7 kitap
Simbirsk, şimdiki adıyla Ulyanovsk'ta doğmuştur. Zengin bir tüccar ailesinin çocuğu olan Gonçarov, Oblomov'unkine benzeyen bir çocukluk geçirmiş, asilzadelerle geleceğin Oblomov'larıyla birlikte özel bir pansiyonda okumuştur. Moskova Üniversitesi'ni bitirdikten sonra, Petersburg'ta otuz üç yıl sürecek ve kendisini yüksek bir göreve kadar getirecek memurluk hayatına başladı. 1847'de ilk eserini, Alelade Bir Hikâye'yi çıkardı.1849'da da Oblomov'un Rüyası bir dergide basıldı. Ama Oblomov son şeklini ancak 1857'de, Marienbad'da bir aylık sürekli bir çalışma süresinden sonra aldı. Bu büyük romanın bir ay içinde yazılması belki de imkânsız görünmektedir, ama unutmamak gerekir ki, "bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve geriye onu ancak kâğıda geçirmek kalmıştı," demiştir yazar.
Roman Rusya'da bir bomba gibi patladı. Zaten zaman da pek elverişliydi. Köleliğin kaldırılmasına üç yıl kalmış, bütün edebiyat dünyasında, uyuşukluğa, hareketsizliğe, şaşkınlığa karşı bir savaş açılmıştı. Bunun içindir ki, bir çağdaşın yazdığı gibi "Bütün okuma yazma bilenler Oblomov'u heyecanla okuyorlar. Hiç mübalağa etmeden denilebilir ki bu anda Rusya'da en küçük, en kenarda kalmış bir kasaba yoktur ki orada Oblomov okunmasın, üzerinde tartışılmasın. Oblomov ve Oblomovluk kelimeleri bütün Rusya'ya yayılmış, ebedi olarak dilimize girmiştir."
Bu eserden başka, Gonçarov'un 1856'da çıkan ve üç yıllık bir dünya yolculuğunu anlatan "Fregal Pallada" isimli bir eseriyle birkaç eleştirisi ve hikâyesi vardır. Oblomov'dan sonra yazdığı "Uçurum" adlı büyük romanı 1869'da çıkmış ve Gonçarov onunla on yıl uğraştırmıştır.
