Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 41 dk.
Sayfa Sayısı:
624
Basım Tarihi:
Ağustos 2022
İlk Yayın Tarihi:
1859
Yayınevi:
Yordam Kitap
Orijinal Adı:
Обломов
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786051722405
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
40 diğer baskı · Tümünü Göster
Oblomov
32,5bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 622 s.
Oblomov
10,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2021 · 632 s.
Oblomov
2.695 okunmaİletişim Yayınları · Ekim 2019 · 617 s.
Oblomov
1.097 okunmaKoridor Yayıncılık · Kasım 2022 · 664 s.
Oblomov
369 okunmaYordam Kitap · Ağustos 2022 · 624 s.
Oblomov
289 okunmaDorlion Yayınları · 2019 · 448 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Anlatmak istediğini iki kelimeyle ve tamamen ruhtan arındırılmış şekilde değil de böyle adeta satırlarda canlıymış gibi kayan kelimelerle anlatan insanlara hayranım. Yazar da bu tip insanlardan ve aslında çok sıkıcı bir konuyu, öyle ilgi çekici hale getirmiş ki, okumak gayet keyifliydi.
Kitap, herhalde yetiştirilme tarzından olsa gerek, çok tembel bir adamı konu edinmiş. Onunla bir şekilde muhatap olan ve hayatına müdahil olacak kadar onun da sevdiği insanlardan ve çok vefakâr bir dosttan elbette.
Bir Oblomov olmak istemem ama onun dostu Ştoltz gibi bir dost isterim şahsen, her ne olursa olsun senden vazgeçmeyecek, ihtiyacın olduğunda hep yanında olacak bir dost. Yine de Ştoltz, onu, o korkunç hayatını yatarak ve yiyerek geçirme sevdasından vazgeçiremez.
Sanırım biraz da Rusya'yı metafor yoluyla anlatmaya çalışmış, keyfinden ödün vermeyen ama hiçbir hayalini gerçekleştiremeden bir ot gibi yaşayıp ve ölen Oblomov üzerinden. Ştoltz üzerinden ise kendine göre olunması gerekeni dile getirmiş ki Ştoltz bir Alman; çalışma azmi, disiplini vs. ile sonuçta arzuladığı hayatı yaşayan birini tasavvur etmiş.
Okunması gereken kitaplardan biri kesinlikle.
“Neden bu ıssız yere tıkılıp kaldın?”
-“Huzurlu bir yer burası,sessiz,kimse işime karışmıyor!”
••Boşa harcanmış bir hayat! Oblomov….
Öğrendikleriyle hayatı arasında atlayıp geçmeyi denediği koca bir boşluk,bir uçurum vardı.
Eğitimsizliği,kültürel yönden geriliği,manevi gelişiminin dumura uğraması,üzerine çöken ve yapmak istediği her şeyi engelleyen ağırlık hissi ona büyük acı veriyor,yüreği parçalanıyordu…
O aslında zaman zaman hepimizin içinde olan;aylaklığın,tembelliğin,üşengeçliğin,hayalciliğin,uykuculuğun cisim bulmuş haliydi…!
Okurken böyle mahvolmuş bir hayatı nasıl mizahi bir dille anlatıldığını sorgulamadan kendimi alamadım.
Yer yer kahkaha atıp,kimi zaman da sizleri hüzünlendirecek bir eser.
Kitapta karakterlerin az olup, isim karmaşı yaşamadan okumak oldukça keyifliydi..
Zahar;finalde senin sonuna hem üzüldüm hem yüzümde ufak bir tebessüm bıraktın:)
Kitabı sadece tembelliği,uyuşukluğu ve asalaklığı anlatan bir eser olarak görmek büyük bir haksızlık olur…Psikolojik analizlerle dolu dolu bir roman..
Ufak bir eleştiri: Sayfalarca Olga’ nın küstahlık ve ve şımarıklıklarını okumak fena halde baydı. Onun dışında keyifli bir okuma oldu benim için.
•••”Bırak başkaları canları nasıl istiyorsa öyle yaşasın! Başkalarının peşinde koştukları çeşitlilik Oblomov ‘ göre değildi•••”
Son olarak bu çetrefilli yolda bana eşlik eden sevgili kitap dostlarım 
Nrgnbkn ve 
E. a sonsuz teşekkürler ediyorum. Birlikte güzel yolculuklara…
Nrgnbkn ve E. a sonsuz teşekkürler ediyorum. Birlikte güzel yolculuklara…
Öncelikle kitap klasikler arasına nasıl girdi bilmiyorum ama açıkçası ben beğenmedim. Ancak Oblomovluk bir deyim olmuş durumda. Kitabı okudukça ( okumadıkça da ) sizi de birer oblomov yapıyor. 620 sayfalık bir zaman kaybı olduğunu düşünüyorum. Olay örgüsü sizi içine çekmiyor sonrasını merak ettirmiyor. Okumasanız kaybedeceğiniz birşey yok ama okursanız ne kazanırsınız bilemem ..
Okurken bu kadar hırslanacağımı ya da bu kadar düşüneceğimi tahmin etmemiştim. Oblomov. Oblomovluk. Sahi nedir bu oblomovluk ? Hepimizin ruhunda, etrafında birer Oblomov olmadığını veyahut hayatımızdan hiç böyle bir insanın geçmediğini iddia edebilir miyiz ? Tembellik, düşünmek, ertelemek ve hep yarın diyerek yaşamı kaçırmak gerçekten güzel anlatılmıştı. Birbirine zıt yetiştirilen ve zıt karakterli iki insanın dostluğu da vurgulu. Zengin ve elit bir ailenin içinde son derece steril büyütülen Oblomov'un içinde hep bir proleterle büyümesi gerçeği. "Yiyorum, içiyorum, uyuyorum, gezmeye çıkıyorum. Ama birden keyfim kaçıyor.Bir boşluk duyuyorum." cümleleri geçiyor kitapta. 19. yy.'da yazılarak 21. yy. insanını en iyi anlatan cümlelerdendi bence. Oblomov'un geç kalınmış hayatı benim için de geç kalınmış bir kitaptı. Insanın öz eleştiri yapmasını sağlarken hiddetlensek de gülsek de hadi artık bir şeyler değişsin diyerek kendimizi yesek de içimizdeki oblomovu da büsbütün yok edemeyerek kapatıyoruz son sayfayı. Şimdi yapmamız gerekenleri yarına ertelemememiz gerektiğini de her sayfasında hatırlatıyor. Hepimiz birer Oblomov'uz ama hayatı kaçırmamak için bir fırsatımız henüz var.
Boşa harcanmış bir hayat...
-Birazcık spoiler olabilir-
Bu kitabı ilk başlarda okurken o kadar çok sıkılıyordum ki. Hatta çoğu kez yarım bırakmayı bile düşündüm. Ama şu an dönüp bakıyorum da iyi ki okudum diyeceğim kitaplar arasında yerini aldı diyebilirim. Romanın ortasından itibaren sürüklendim adeta.
Kitabı okurken Oblomov'a o kadar sinir oldum ki... Fakat bazı yerlerde acaba ben de oblomovculuk yapıyor muyum? diye düşünmeden edemedim. Çünkü ben de bazen "Uyuyalım... Hiçbir şey olmazsa sabah olur." Mantığı yürütüyorum. Ve herkese çok çabuk güveniyorum...
Kitabın içeriğiyle ilgili bir tahlilde bulunacak olursam;
Bir yanda; Kendine Güvenmeyen, Korkak, Tembel, Üşengeç, Hayalperest ve Kuruntulu vs vs... Oblomov
Diğer yanda: Durmayacak olan 'Zaman', 'Aşk' 'İnsanların Dedikoduları, kurnazlıkları' ve 'Hayatın Gerçekleri'.
Oblomov'un bir sorunu sürekli bir şeyleri erteleyerek ve 'Uyuyarak'(Benim sürekli yaptığım gibi) her şeyin çözülebileceğini düşünüyor. Evet sadece düşünüyor.
Oblomov sürekli planlar yaparak ve şartların oluşmasını bekleyerek hayatını, mutluluğunu, hayallerini, aşkını bekletmek istedi. Fakat bana sorarsanız şartlar hiçbir zaman gerektiği gibi olmaz, bütün şartlar yerine gelinceye kadar her şeyi erteleyen hiçbir şey yapamaz...
Bir insan neden mutlu olmamak için bu kadar çok çaba sarf eder ki?
Aslında Oblomov bizden biri, onu bir kitap karakteri diyip geçiştirmemek lazım. Sadece biz de Oblomov gibi kendimizin ve hatalarımızın farkına varamıyoruz.
Oblomov'un başka bir sorunu ise; Tembel olduğu için ve kendine güvenmediği için çevresindeki insanlara çok çabuk güvenmek zorunda kalıyor. Oysa insan güvenmeden önce kendine güvenmesi gereklidir, aksi takdirde hayal kırıklığına uğrar.
Ve tabii ki herkese güvenmek zorunda kalan Oblomov. Tarantyev ve onun gibi aşağılık insanlar
“Tanrı birbirimizi sevmemizi emrediyor “
Şimdiye kadar neden okumadım diye kendime sitem ettiğim bir kitap oldu . Kitap o kadar akıcı o kadar güzel ki kitabı yiyesim geldi:). Kitaptaki İlya İlyiç Oblomov karakteri varlıklı bir aileden gelen her gününü neredeyse tamamen yatakta uzanarak geçiren ve hayal kuran biri. Oblomov karekteri aslında çok zeki her şeyi düşünüyor ama sürekli erteliyor ve pratiğe dökemiyor. Bazen her birimizin içine bir Oblomov kaçmıyor değil. Ara ara kitabın içine girip Oblomovu omuzundan tutup sarsmak, silkelemek istedim :) ama yine de insan kızamıyor Oblomova. Kitapta tembellik, bireyin içsel çatışmaları, gelenekselcilik , modernleşme, toplumsal eleştiriler, güzel diyaloglarla dile getirilmiş. Mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
OBLOMOV - Ah dostum, sen benden de Oblomov'sun.·624 syf.·1000Kitap
10/10
2023 298. kitabı
Belki bir kavram olarak,
Belki bir yaşam tarzı;
Belki içimizde biriken bir yılgınlık,
Belki hayatın içinde tertemiz kalmayı başarabilmiş o saf duygu...
Adına her ne denilirse denilsin 
Oblomov; insanı en tenha yerinden yakalayan eşsiz bir kitap olmayı başarıyor, şüphesiz!
İlya İlyiç Oblomov...
Kendi ruhuyla yüzleşmekten kaçınan, doğumundan ölümüne kadar basit gibi görünen ama bir o kadar fantastik ve sıra dışı yaşam çizgisinde saf kalmayı başarabilmek erdemine erişmiş nadide bir karakter...
Hani, bazı kitaplar vardır, yazarını aşıp çağlar ötesi bir üne kavuşur ya; Oblomov da 
İvan Gonçarov 'u geçmeyi, hatta çok zorlasak unutturmayı başarabilmiş çok kıymetli bir eser olarak tarihteki yerini almıştır. Rus edebiyatının anlatıları bizim Anadolu insanımızın tarihler boyu çektiklerini, yaşadıklarını, yarım kalmışlıklarını anlatsa ancak bu kadar olur diye düşünüyor insan; içten içe. Zaten kendimizden bir şeyleri bulamadığımız kitapları ne kadar sürdürebiliriz ki zihnimizde, ne kadar hayat bulabilir ve hissedilebilir ki kalbimizde bizi gölgemiz gibi takip edemeyen eserler?
Sevmeleri, iyi niyetleri, saflığı, kalbinin duruluğu, insanlara her şeye rağmen yitmek bilmeyen güveniyle; Oblomov, bana çok şey kattı, sanırım, Ömrüm boyunca da etkisinden çıkamayacağım tesirinden ve o hazin sonla biten yaşamından...
Olsun, her kitap insan ruhunda açılan bir penceredir; kimisi bunu yaşadığı dönemi gözler önüne severek yapar, kimisi duygu yüklü satır ve dizeleriyle, kimisi de elimize aldığımızda teninize değil de ruhumuza bıraktığı koku ile gerçekleştirir. İnsanın dimağının ve anlayışının tozunu kaldıran etkileri olanları çok müstesna ve unutulmazlar arasında yerini alır; tıpkı Oblomov gibi...
Özenilecek bir hayat değil belki İlya İlyiç'in hayatı ama verdiği dersler ve çıkarılması
Oblomov; insanı en tenha yerinden yakalayan eşsiz bir kitap olmayı başarıyor, şüphesiz!
İlya İlyiç Oblomov...
Kendi ruhuyla yüzleşmekten kaçınan, doğumundan ölümüne kadar basit gibi görünen ama bir o kadar fantastik ve sıra dışı yaşam çizgisinde saf kalmayı başarabilmek erdemine erişmiş nadide bir karakter...
Hani, bazı kitaplar vardır, yazarını aşıp çağlar ötesi bir üne kavuşur ya; Oblomov da İvan Gonçarov 'u geçmeyi, hatta çok zorlasak unutturmayı başarabilmiş çok kıymetli bir eser olarak tarihteki yerini almıştır. Rus edebiyatının anlatıları bizim Anadolu insanımızın tarihler boyu çektiklerini, yaşadıklarını, yarım kalmışlıklarını anlatsa ancak bu kadar olur diye düşünüyor insan; içten içe. Zaten kendimizden bir şeyleri bulamadığımız kitapları ne kadar sürdürebiliriz ki zihnimizde, ne kadar hayat bulabilir ve hissedilebilir ki kalbimizde bizi gölgemiz gibi takip edemeyen eserler?
Sevmeleri, iyi niyetleri, saflığı, kalbinin duruluğu, insanlara her şeye rağmen yitmek bilmeyen güveniyle; Oblomov, bana çok şey kattı, sanırım, Ömrüm boyunca da etkisinden çıkamayacağım tesirinden ve o hazin sonla biten yaşamından...
Olsun, her kitap insan ruhunda açılan bir penceredir; kimisi bunu yaşadığı dönemi gözler önüne severek yapar, kimisi duygu yüklü satır ve dizeleriyle, kimisi de elimize aldığımızda teninize değil de ruhumuza bıraktığı koku ile gerçekleştirir. İnsanın dimağının ve anlayışının tozunu kaldıran etkileri olanları çok müstesna ve unutulmazlar arasında yerini alır; tıpkı Oblomov gibi...
Özenilecek bir hayat değil belki İlya İlyiç'in hayatı ama verdiği dersler ve çıkarılması
Ve biter bir kitap.
Nasıl denir bilmem ama sanki kalbimin gizli olan yerleri acıdı bu kitabın bitmesiyle. Oblomov- Oblomovculuk..
Aslında hepimizin hayatında, içinde olan bir şey.. Bir insanın tembelliği, her şeyi yapmak istediği vakit hiçbir şey yapmaması, yapamaması, tembelliğinden dolayı sadece istemesi..
Oblomov, hepimizin içindeki bu tarafların vücut bulmuş haliydi..Yer yer aşırı tembelliği ve isteksizliği, umutsuzluğu, hâlini kabullenişi ve çabalamayışı bizi sinirlendirse de düşüncelerine okuyarak ortak olunca insanın içini acıtıyordu.
Uzun zamandır bir kitaptan kalbim bu kadar mutlu olmamış ve acı çekmemişti, âdeta okurken Oblomov'un hislerine kapılıyordum. Bunun ciddi bir sağlık problemi olduğunu da söylemeden geçmek istemiyorum tabiki, sürekli geçiştirilen ciddi bir durum aslında boşvermişlikk.. Vazgeçmişlik.. Hissizlik...
...
Kalbinizin derinliklerinde bir şeyleri harekete geçiren bu kitabı okumanızı tavsiye ederim..
Sevgilerle.
Kitap 4 bölümden oluşuyor ve iki bölüm boyunca yataktan kalkmayıp her işini (çorabını, terliğini giydirmek de dahil) uşağına yaptıran bir karakter, Oblomov ve sürekli "Çık artık şu yataktan be adam.!" diyen tezcanlı ben.Tembel, uyuşuk, bir işi beceremeyen, plansız insanlara deli olurum zaten saçımı başımı yola yola okudum kitabı anlayacağınız.
Kitap arka kapağında Turgenyev'in Oblomov ile ilgili "Dünyada tek bir Rus kaldığı sürece Oblomov hatırlanacaktır." sözü yer alıyor.
Bu başarısı seneler önce yazdığı kitabında vücut bulan Oblomovculuk kavramının günümüzde de hâlâ yaşanmasından kaynaklanıyor şüphesiz.Gerçi bunun dışında değindiği bazı noktalar var ki günümüzde de hâlâ görüyoruz maalesef. Mesela arkadaşı kalk artık, uyuma, sosyalleş dediğinde Oblomov "İnsanların tek amacı geniş evini, pahalı mobilyalarını ve güzel yemek yapan uşaklarını göstermek, bu yapmacıklık, sosyalleşmek değil." diyor.[syf.227]Haksız da değil ve o zamandan günümüze değişen bir şey de yok Oblomov, yatışa devam dostum.
Nedir Oblomovculuk ya da Oblomovşçina? Tembellik, evet kahramanımız tembel.Hatta o kadar tembel ki kurduğu hayalde bile o yatıyor eşi ona kitap okuyor.
Fakat, gerçekten tembel mi yoksa mevcut düzene karşı içinde eylemde bulunma hissi mi yok (Stoltz ile kitabın 2.bölümünde yaptığı konuşmasından dolayı böyle bir kanıya vardım) bilemedim.
Şunu da atlamamak lazım ;çok rahat yetiştiriliyor, peşinde pervane uşaklar , giydiren, yıkayan, yediren yardımcılar ve üstüne titreyen bir anne...Haliyle bu çocuktan yetişkin olduğunda başka bir davranış bekleyemiyorsunuz.Tembel olmasının yanında o kadar saf ki, yalan söylemeyi beceremeyen halleri, vefa ve dürüstlük duygusu insanda ona acıma hissi uyandırıyor.
Kitap dört ana karakter üzerine işlenmiş. Baş kahramanımız Oblomov, sevgilisi Olga,
"Herkese hitap eden kitaplar daima pis kokan kitaplardır: küçük-insan-kokusu sinmiştir üzerlerine "
Friedrich Nietzsche'nin "İyinin ve Kötünün Ötesinde" kitabından bir alıntı.
Bunu buraya yazdım çünkü Nietzsche'nin bu düşüncesini ilk okuduğumda katılmıştım, hatta "İyinin ve Kötünün Ötesinde" kitabında en sevdiğim satırlardan olmuştu diyebilirim. Şimdi ise Nietzsche'nin bu konuda yanıldığını düşünüyorum, en azından 'Oblomov' için.
Öyle bir şey ki Oblomov! Tanıştığıma pişmanım, çünkü tesirinden uzun bir süre kurtulmam imkansız. Ama eğer tanımış olmasaydım daha çok pişmanlık duyardım. Bir yandan herkes okusun istiyorum çünkü herkese hayat dersi verebilecek düzeyde, bir yandan da bencilce davranıp bu saatten sonra kimsenin okumasını istemiyorum.
Hatta ve hatta itiraf etmeliyim ki öyle satırlar, öyle sayfalar vardı ki paylaşmaya dahi kıyamadım, kıskandım diyebilirim.
"Ne var ki bu kitapta?" Dediğinizi duydum.
Aşk, acı, hayat, keder, umut, pişmanlık, gözyaşı, ders ve en önemlisi bu duyguları yaşadığınız satırlarda, tanıdığınız-tanımadığınız ve sizinle aynı duyguları yaşamış, yaşayan ve yaşayacak olan insanların varlığı var.
Öyle bir kitap ki herkesin üzerinde yaratmış olduğu ve yaratacağı etki aynı. Aynı dediğim için sıradanlaşmış olarak algılamayın bunu, yaratacağı tutku, hüzün, acı aynı.
(Kendinize bir iyilik yapmak istiyorsanız eğer; Okuyun.
Bana bir iyilik yapmak istiyorsanız; Okumayın!) Şaka şaka :)) bu kitabı herkes okumalı.
İkna edici gelmediyse yazdıklarım
Bide şunu okuyun; "Şuan da 1000k ta 'Oblomov' adında 17 kullanıcı var. Öylesine isimlerini 'Oblomov' yaptıklarını düşünmüyorsunuzdur heralde" :))
Bende öyle düşünmüştüm :) Şimdiden keyifli okumalar dilerim:)
Yazar Hakkında
İvan GonçarovYazar · 7 kitap
Simbirsk, şimdiki adıyla Ulyanovsk'ta doğmuştur. Zengin bir tüccar ailesinin çocuğu olan Gonçarov, Oblomov'unkine benzeyen bir çocukluk geçirmiş, asilzadelerle geleceğin Oblomov'larıyla birlikte özel bir pansiyonda okumuştur. Moskova Üniversitesi'ni bitirdikten sonra, Petersburg'ta otuz üç yıl sürecek ve kendisini yüksek bir göreve kadar getirecek memurluk hayatına başladı. 1847'de ilk eserini, Alelade Bir Hikâye'yi çıkardı.1849'da da Oblomov'un Rüyası bir dergide basıldı. Ama Oblomov son şeklini ancak 1857'de, Marienbad'da bir aylık sürekli bir çalışma süresinden sonra aldı. Bu büyük romanın bir ay içinde yazılması belki de imkânsız görünmektedir, ama unutmamak gerekir ki, "bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve geriye onu ancak kâğıda geçirmek kalmıştı," demiştir yazar.
Roman Rusya'da bir bomba gibi patladı. Zaten zaman da pek elverişliydi. Köleliğin kaldırılmasına üç yıl kalmış, bütün edebiyat dünyasında, uyuşukluğa, hareketsizliğe, şaşkınlığa karşı bir savaş açılmıştı. Bunun içindir ki, bir çağdaşın yazdığı gibi "Bütün okuma yazma bilenler Oblomov'u heyecanla okuyorlar. Hiç mübalağa etmeden denilebilir ki bu anda Rusya'da en küçük, en kenarda kalmış bir kasaba yoktur ki orada Oblomov okunmasın, üzerinde tartışılmasın. Oblomov ve Oblomovluk kelimeleri bütün Rusya'ya yayılmış, ebedi olarak dilimize girmiştir."
Bu eserden başka, Gonçarov'un 1856'da çıkan ve üç yıllık bir dünya yolculuğunu anlatan "Fregal Pallada" isimli bir eseriyle birkaç eleştirisi ve hikâyesi vardır. Oblomov'dan sonra yazdığı "Uçurum" adlı büyük romanı 1869'da çıkmış ve Gonçarov onunla on yıl uğraştırmıştır.
