Dilek
@Rint
“Kuş ölür, sen uçuşu hatırla.”
Fotoğraf ile düz Ölüm'e gireriz. Bir gün bir dersimden çıkarken birisi bana hor görerek: "Ölümden çok düz söz ediyorsunuz." demişti - sanki Ölüm'ün dehşeti onun yavanlığı değilmiş gibi! Aslında dehşet şudur: en çok sevdiğim insanın ölümü ve O'nun derinlerine inip dönüştüremeden bakıp durduğum fotoğrafı hakkında söyleyecek bir sözümün olmaması. Sahip olduğum tek "düşünce", bu ilk ölümün sonunda kendi ölümümün de yazılı olduğudur; iki ölüm arasında beklemekten başka yapacak bir şey yoktur; şu ironiden başka bir kaynağım yoktur: "söylenecek şey yok"tan söz etmek.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çember kapanmış, kaçış yok artık. Acı içinde kımıltısızım. Ne zalim ve kısır bir yetersizlik!: kederimi dönüştüremiyor, bakışlarımı kaçıramıyorum; bütünüyle görüntünün sonluluğu düzeyinde yaşamakta olduğum bu acıyı anlatmama hiçbir kültür yardım edemiyor
Erotik fotoğrafı pornografik fotoğraftan ayıran şeyin de bu kör alanın varlığı (dinamiği) olduğuna inanıyorum. Pornografi normalde cinsel organları temsil eder, onları yerinden ayrılmayan putlar gibi gururu okşanmış, hareketsiz birer nesne (birer fetiş) haline getirir; bence pornografik fotoğrafta punctum yoktur. Olsa olsa beni ilgilendirir (o zaman bile arkasından sıkıntı geliverir). Erotik fotoğraf ise bunun tam tersine (ve bu onun asıl koşuludur), cinsel organları ana konu haline getirmez; onları hiç göstermeyebilir bile; izleyiciyi kendi çerçevesinin dışına götürür ve işte tam orada, ben fotoğrafı canlandırırım, o da beni canlandırır.
Eninde sonunda -ya da sınırda- bir fotoğrafı iyice görebilmek için en iyisi bir başka yana bakmak, ya da gözleri kapamaktır. "Görüntü için gerekli koşul, görmedir" demiş Janouch, Kafka'ya; Kafka da gülümseyerek yanıtlamış: "Biz nesneleri aklımızdan çıkarmak için fotoğraflarız. Öykülerim gözlerimi kapamamın bir yoludur." Fotoğraf sessiz olmalıdır (yaygaracı fotoğraflar vardır, onları sevmem): bu bir ölçülülük sorunu değil, bir müzik sorunudur. Mutlak olan özellik ancak bir sessizlik hali ve çabası içinde sağlanabilir (gözlerimizi yummak görüntüyü sessizlikte konuşturmaktır). Fotoğrafın beni duygulandırması için onu her zamanki zırvalarından geri çekmem gerekir: "Teknik", "Gerçeklik",
"Röportaj", "Sanat",
", vb.: susmak, gözlerimi kapatmak, ayrıntının kendi ahengiyle etkin bilince yükselmesine izin vermek.