… ve olumun soguk kollari silecek olsa da hayalleri, gecmisi ve dahi gelecegi, anilar; feth edilmis yeni bir kente dikilen bayrak gibi oylece dimdik, dipdiri kalacak hafizamda. Ben yine de yoklugunu yasatacagim belki yuz elli yil!
D.Y.
Şu toprağı görey misunuz, uşaklar, şu toprağı? İşte, insanoğlinin umudu budur, insan bu topraktan halk edilir, bu topraktan beslenir, yine bu toprağa döner. Ne insan umutları, yemiş olmadan şu kara toprağa gömülmüştür."